[Abdullah Aymaz yazdı] İstihbarat ve büyük taht

Sebe  (Saba) Melikesi Belkıs’in ülkesini gören, inandıklarındaki güneşe tapma yanlışlığını tesbit eden Hüdhüd gördüklerini bir İSTİHBARAT RAPORU gibi Süleyman aleyhisselama şöyle takdim ediyor: “Gerçekten Sebe ülkesi halkına hükümdarlık eden, kendisine her türlü imkân verilmiş ve ARŞ-I  AZÎME  (Büyük bir tahta)  sahip olan bir kadınla (Kraliçe ile) karşılaştım. Onun ve kavminin, Allah’ı bırakıp güneşe secde ettiklerini gördüm. Şeytan, kendilerine yaptıkları amelleri süslü göstermiş de onları doğru yoldan, sapıtıp alıkoymuş. Bunun için hidayete giremiyorlar. Göklerde ve yerde gizleneni açığa çıkaran, gizlediğinizi ve açıkladığınızı bilen Allah’a secde etmezler. Halbuki o BÜYÜK  ARŞIN  SAHİBİ  OLAN  ALLAH’TAN  BAŞKA ibadet edilecek bir ilah yoktur.”  (Neml Suresi, 27/23-26) 

Belki Hüdhüd’ün kadının servet, saltanat ve tahtını büyüterek anlatması Hz. Süleyman aleyhisselamı heyecana getirmek için olabilir ama Hz. Süleyman’ın dikkatini çekip önem verdiği husus, onların Allah’ı  bırakıp güneşe secde etmeleri meselesiydi. Çünkü Peygamberlerin en çok ehemmiyet verdikleri mesele TEVHİD ve i’lâ-yı Kelimetullah’tır. Evet Allah kelimesinin yüceliğine uygun şekilde cihanda en yüce konumda bulundurulması en başta Peygamberlerin görevidir…

Burada Hüdhüd’ün “Göklerde ve yerde gizli olan herşeyi açığa çıkaran Allah’a secde etmiyorlar.” İfadesini Üstad hazretleri belağat açısından şöyle değerlendiriyor: “Edebî ve beliğ bir kelâmın bir meziyeti şudur ki, söyleyenin en çok meşgul olduğu sanatını, meşgalesini hissettirsin. Süleyman aleyhisselamın Hüdhüdü ise, suyu az olan Arabistan Yarımadasının sahrasında GİZLİ SU YERLERİNİ ferâsetle, kerametvârî keşfeden bedevî arîfleri (bulundukları bölgelerde nerede neyin bulunduğunu çok iyi bilen, yol gösteren rehberlik yapan bir nevi bedevî