[ Faruk Mercan ] Bugün toprağa düşenler, yarının varisleri…

Tarih kitapları naklediyor.

Sultan Alparslan, Ceyhun nehri üzerine köprü kurup 200 bin askerle Maveraünnehir’e geçer. 

Askerleri, bir kale koruyucusunu yakalayıp huzuruna getirirler.  

Bu kişi elleri, ayakları bağlanarak öldürüleceği sırada, “Benim gibi bir yiğit böyle mi öldürülür?” diye bağırarak Sultan Alparslan’a sataşır. 

Alparslan, öfkelenerek “Bırakın bunu” der ve yayını eline alır. Sultan ona bir ok atar, ama vuramaz. Halbuki o zamana kadar attığı okun hedefini vurmaması görülmemiştir. 

Serbest haldeki kale koruyucusu Sultan Alparslan’ın üzerine sıçrar. Sultan tahtından inerken yüzüstü düşünce Sultan’ın üzerine çökerek çizmesinin içine sakladığı hançerle ağır yaralar. 

Askerler üzerine hücum edip bu suikastciyi öldürürler. Sultan Alparslan, yaralı olarak kalkıp çadırına gittiğinde şunları söyler:

“Her ne zaman düşman üzerine azmetsem Allah’tan yardım isterdim. Dün bir tepe üzerine çıktığımda askerimin çokluğundan, ordumun ağırlığından dolayı bana, ayağımın altındaki dağ çalkalanıyor gibi geldi. Kuvvete mağrur oldum. Kendi kendime, ben dünyanın padişahıyım, bana kim galebe edebilir dedim. Bugun Cenab-ı Hak, aciz bir kulu ile beni aciz kıldı…” 

Bu yaranın etkisiyle dört gün sonra, 42 yaşında vefat eder.

Malazgirt Fatihi, Büyük Selçuklu hükümdarı Alparslan vefat edince yerine oğlu Melikşah gecer. 

Alparslan’ın veziri Nizamülmülk ve tahta oturan Melikşah’ın idaresinde Büyük Selcuklu devletinin şanı yükselmeye devam eder. 

Evet Büyük Selçuklu hükümdarı huzuruna getirilmiş bir esirin, bu şekilde hançerli saldırısına uğruyor ve dünyaya bu sözlerle veda ediyo