[ Faruk Mercan ] Ziyaret notları, Demokratik ülkeler ve Hizmet insanı

Uzak bir yerden gelmiş bir misafir, “Hayatımda Hocaefendi’yi ilk defa göreceğim” diyor ve o anı bekliyor. Kendisine, “Hocaefendi müsait olduğunda akşam namazından sonra misafirlerle birlikte dua okumak için mescide geliyor. Bazen de misafirler bulunduğu salona alınıyor” cevabını veriyorum.

Bir diğer misafir, “Burada program nasıl?” diye soruyor. Ona da “Burada bütün her şey namaz saatlerine ayarlı, namazlar cemaatle mescitte kılınıyor.” diyorum. İnsanımız Hocaefendi’yi görmek, sohbetinde bulunmak, bu manevi atmosferden nasiplenmek için buraya geliyor. 

Buraya Hocaefendi’yi ziyarete gelenler, aynı zamanda birkaç günlüğüne kendilerini kitap okuma, ibadet ve dua ortamında buluyorlar. Buna hızlandırılmış bir kamp da diyebiliriz. Korona virüsüne dair bazı tedbirler devam etmesine rağmen, mescitte namazlar geniş katılımla cemaatle kılınıyor, tesbihatlar topluca yapılıyor. Ama cemaat saf bağlarken omuz omuza değil, belirli aralıklarla diziliyor. Bu mekânda üst üste birkaç gün geçirdiğinizde, diğer zamanlardan daha fazla kitap okuyorsunuz. Toplu namazlar, tesbihatlar, dualar ve sohbetlerle beraber hızlandırılmış bir kamp yapmış olarak geri dönüyorsunuz. 

Burası, Amerika’da okuyan üniversite talebelerinin yazları kitap okumak için geldikleri bir kamp mekânı olarak başlamış. Esasında hala bu ana fonksiyonu sürdürdüğünü söyleyebiliriz. Şimdi buraya gelenler Hocaefendi’yi görmek, sohbetlerine iştirak etmekle beraber aynı zamanda kısa süreli bir kamp hayatı da yaşamış oluyorlar.

Buranın bir diğer hususiyeti, Hizmet’in gündemini tam manasıyla yakalayacağınız mekân olması… Ben en çok şunlara dikkat ediyorum. Hocaefendi hal ve hareketleriyle, sohbetleriyle ziyaretçilere hangi mesajları vermek istiyor? Mesela Hocaefendi bu sohbetlerinde hangi konuları esas alıyor, cümle arala