[ Fikret Kaplan] Ümit Sofrası ve Bereketli Sahur

Hadiselerin dilini okumakta zorlandığımız bugünlerde içimize inşirah salan bir ‘Ümit Sofrası… ve feyzinden doya doya istifade ettiğimiz ‘Gecenin bereketli Sahuru’ kurulmuş gönül yamaçlarımıza. 

‘Her şey bitti, o güzel günlerden artık eser kalmadı’ dedikleri bir zamanda samimi insanlar tam tersine yepyeni bir heyecanla iştirak ediyorlar her gün bu Ümit Sofrası’na… Gecenin Bereketli Sahuruna…   

Maziyi ve atiyi aynı anda tattıkları, yudumladıkları, kana kana içtikleri Halil İbrahim’in (as) bu bereketli sofrasında sevgi ve ümit dolduruyorlar gönül kaplarına.

Başlarında güvercin varmış gibi edeple dinliyorlar Asr-ı Saadet’ten yükselen muhteşem sesleri… Canlanıyor yeniden gözlerinde mazideki o Hizmet günleri… 

Ama ümitsizliğe kapılmıyorlar… bedbinliğe düşmüyorlar. Gecenin siyah zülüflerinde ter ü taze bir aşkla yarının muhteşem günlerini diliyorlar Ezel ve Ebed Sultanı’ndan…  

Dünyanın dört bir tarafından bu online iftara ve sahura uzanan sevgi halkaları oluşmuş. Yaşları ayrı, başları ayrı, işleri ayrı, kıyafetleri ayrı, yerleri ayrı... renkleri, dilleri ayrı sineler bir ekranın başında bağlanmışlar bu manevi ziyafet sofrasına. 

Kimisi Doğuda, kimisi Batıda, kimisi Güneyde, kimisi Kuzeyde… kimisi hapiste, zindanda.. kimisi gaybubette… kimisi hicret yolunda kimisi gurbet diyarında.. büyük manevi bir beraberlik kurulmuş. Kâinatın bütün kuvveti toplansa onları ayıramamış vifak ve ittifak atmosferinden. 

Dünyevi ölçüler açısından insanı dehşete düşürmesi beklenen devrin dehşetli şartları onları bu irtibattan koparamamış. İşkenceler, yokluklar, mağduriyetler onları vefasızlığa