[ Kadir Gürcan] Sustu ve şöhret oldu!

İlginç bir toplum dokumuz var. Aynı yerde, değişik zamanlarda, benzer sebeplerle asfalta yapışmanın mazoşist tatminini romantik bir tutkuya çevirebiliyoruz. Siyasetin çıkmaza girdiğinin en belirgin semptomu sahne dışı aktörlerden medet umulmasıdır. Saray'ın kilitlendiği yerlerde, eskilerin “iyi saatte olsunlar!” dediği yarı canlı hücrelerin boy göstermeye başlaması ilk yaşadığımız iktidar zaaflarından değil. Türkiye'de biraz pahalı da olsa, şöhrete giden yollardan biri de bu tür karanlık operasyonlarda yer almaktır.

Bu, öyle böyle bir şöhret de değil. Karakterlerin ölümü ile zirve yapan ve bir süreliğine de olsa, zihinleri meşgul eden bir şöhret. Hemen herkes geçmiş tecrübe ve bilgi dağarcığı ile ölümü ile gündeme gelen organize suç üyelerinin açık-gizli bağlantıları konusunda katkıda bulunmayı vatandaşlık görevi bilir. 1980'den itibaren siyasi gelişmeleri takip eden yazarınızın buna herkesten çok ilgisi ve bir o kadar da hakkı var. Çek ve senet mafyalarının oluştuğu yıllarda yazarınız, gençliğinin baharındaydı. Siz hala, insanlar kahvede futbol, din-diyanet ya da Survivor'da bu hafta kim elenecek konusunu konuştuklarını düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. Pahalılık, elektrik-doğalgaz ve market fiyatlarının yanında işe heyecan katan ve adrenalin seviyelerine katkısı olan konular arasında mafya-parti, devlet-mafya ve organize suç ilişkileri var.

İç gıcıklayıcı, gizem çeşnisi abartılı haberlerin de her on senede bir piyasa tutması adettendir. Daha sonra da bunlar arasında benzerlikler, farklılıklar ve bağlantılar kurulmaya çalışılır. Bir ülkenin iç işleri bakanı, organize suç örgütü ve mafya ilişkilerinin ekran ve şöhret yüzleri ile kuzu sarması dolma görüntüleri veriyorsa, konunun gizemli bir hikâye örgüsüne dönüşmesi gayet normal. Geçen hafta Sayın Bakan'ın bir muhalefet lideri için kullandığı dile bakın; “Soros'un döküntüleri. Operasyon çocuğu. Yeni Kavala