28 Şubat sürecini hatırlattı ve ekledi

Kabarık rakamlar mı yoksa ferdin daha mutlu olması mı mühim? İşte bu sorunun cevabı nasıl bir ekonomi istediğimizin ipuçlarını veriyor. Bugün dünyada rağbet gören liberal-kapitalist ekonomik sistem parayı odağına alıyor.  Netice uygulandığı her ülkede nüfusun çok küçük bir bölümü, milli gelirin ve varlıkların aslan payına sahip oluyor. Yurtiçinde ve dışında yapılan araştırmaların tümü bu yönde. Sizin anlayacağınız bu sistem ‘nalıncı keseri gibi’ hep zengini daha zengin ediyor. Alt ve orta sınıf ise parasal genişlemeyle kendini zenginleşmiş hissediyor. Ancak fiyat dengelerinin aleyhlerine olması sebebiyle ona izin verilen avluda volta atabiliyor sadece. Geleceğinden emin olmayan yığınlar güvensizlik atmosferine mahkûm edilmiş. OECD ülkelerinde toplumun en altındakilerle, en üstündekiler arasında tam 9 kat gelir farkı bulunması bu duruma en iyi örnek. Nüfusun %10’u, gelirin %57’sini götürüyor.

Türkiye’de kendini ‘İslami’, ‘muhafazakâr’ kabul eden çevreler ne yazık ki bu hayati mevzunun tam olarak farkına varmış değil. 

Bugünlerde dolar yine rekor üzerine rekor kırıyor.  Ücretler geriliyor. Milli gelir ve ihracat giderek eriyor. Ekonomide neler oluyor? Kapitalizm kendini sürekli ‘büyüme’ üzerinden kurguladığı için kendi içinde mütemadiyen krize giriyor. Çünkü büyüme için istikrarlı artan bir tüketime ihtiyaç bulunuyor. Fakat bu noktada nüfusun ekseriyetini oluşturan kesimlerinde gelirleri artmalı ki tılsım bozulmasın. İşte ‘zurnanın zırt dediği yer’ burası. Bu sistem ücret vermeye gelince cimri, tüketime gelince cömert olunması üzerine kurulu. Bu gerçekleşmeyince sadece Türkiye’de değil, Uzak Doğu, ABD ve Avrupa büyük sarsıntıya giriyor.

Bu genel tariften sonra dönelim memlekete. Türkiye’nin hali hazırdaki ‘Saray Krizinden’ önce toplumun hafızasında yer eden bunalım 2001’de idi. Başbakanlığın merdivenlerine atılan yazar kasa ile sembolleşen 2001 krizine panzeh