56 yıl sonra her yer Yassıada!

17 Eylül 1961 sabahı İmralı’da cellatların hazırlıkları sürüyordu. Öğleye doğru Başbakan Adnan Menderes’in hücresine gelen 6 doktor, sağlıklı olduğuna dair rapor verdiler. 

Darbecilerin acelesi vardı. Yola çıktılar. ‘Nereye gidiyoruz?’ diye sordu başbakan. ‘Hastaneye!’ dedi Güryay. İmralı’ya 13.15 gibi geldiler, iki subay koluna girdi. Misafirhanenin giriş kapısının solundaki odaya alındı. Elleri önden kelepçeliydi. İnfaz kararı yakasına iliştirildi. Başsavcı Ömer Altay Egesel tarafından hükmü okundu. “Ayın kaçı?” dedi. Bir sigara istedi. Fotoğrafları çekildi. Duayı müteakip idam gömleği giydirildi. İmralı Cezaevi’nin bahçesine yürüdü. İki adım sıra ile iki yana askerler dizilmişti. Sola döndü. Misafirhane ile ambar arasındaki sehpayı gördü. Cellat ipi boynuna geçirdi. Sıktı… Altındaki sandalyeye vurdu. İnfaz yerine getirilmişti ancak Menderes çok çırpınıyordu. Urgan soğancığın arkasına gelmemiş, kasıtlı olarak kaydırılmıştı. Yere indirip ikinci defa ipe çektiler...

17 Eylül saat 19.00’da ilk olarak Ankara Radyosu’ndan haber açıklandı: “Sakıt başbakan Menderes hakkındaki idam hükmü infaz olunmuştur.”  18 Eylül 1961 tarihli gazeteler ise ‘Menderes idam edildi’ başlığı ile verdiler haberi. 

İdam öncesi, esnası ve sonrası yaşananlar ise kelimelerle anlatılamayacak vahşilikteydi. 

27 Mayısçılar, darbe sonrası ilk iş Yassıada özel mahkemelerini kurdu!  Bu mahkemelere özel hakim ve savcılar atadılar! Yargılama bir tiyatroydu! 

DP’li 402 milletvekilinin sorgulanması bir ay içinde yapıldı. İddianamenin incelenmesi için DP’lilere zaman bırakılmadı. İstanbul Barosu bir yazı ile DP’lilerin avukatlıklarının üstlenilmesini yasakladı! Menderes, hücresinde aylarca kimse ile konuşturulmadı. 

Mahkeme sürerken İstanbul Emniyet Müdürü Nevzat Emrealp’tan bir yazı ile cellat ve darağacı istendi! İnfazların İmralı’da yapılacağı 1,5