[Abdullah Aymaz ] Bize Düşenler

Milletimiz, memleketimiz acı ile kıvranıyor. Meselenin başında tedbirsizlik, çaresizlik, yokluk, kıtlık olabilir ama itikadımızca ferman yücelerden geldiği için, pek çok hikmetleri de beraberinde taşıdığından bu icraatın karşısında başımız eğik, boynumuz bükük. 

Maddî- manevî yükselme rampasına çıkmaya gayret eden insanlarımızın derinliğine ve enginliğine olmasa bile safvet ve safiyetiyle bazı şeylerin farkında olduğu da muhakkak. Bu bakımdan Hak’tan gelen her şeye “Baş üstüne” diyoruz! Tekrar ediyoruz. Vefat olaylarını mânevî şehitlik kabul ediyoruz. Şehitlik ise senelerce dikkatli uğraşmalarla ancak elde edilen evliyalık mertebesini bir anda kazanmak demektir. Şüphesiz şehitler velidirler. Yok olan malları da sadaka sevabı kazandırırlar. Bu güzel ve müheccel anlayış kadar insanı teselli eden bir şey olamaz. 

Evet, bu dünyanın ağrısız acısız geçen bin senelik mesut hayatı Cennetin bir saati kadar değildir. Cennetin de bin senelik zevkli hayatı Allah’ın cemâlini seyretmenin bir saati kadar değildir. 

Bize düşen onun bunun muhakemesini kurup, başkalarını hesaba çekmek değil; bir savcı gibi kendimizi sorgulamaktır. “Acaba neleri yapmamız gerekiyordu da yapamadık. Telâfisi mümkün olanlar var mı? Onları nasıl yapabiliriz. Allah’a  karşı bir kul olarak hata ve kusurlarımız nedir? Hangilerinin farkından değiliz?”  Bu hususta derin nedâmet, tevbe ve istiğfar çok önemlidir. Toplu hatalar için toplu dua ve niyazlar gerekir. Çünkü belâ ve musibetler küllî hatalardan meydana gelir.

Böyle zamanlarda çoluk çocuğu da duaya kilitleyip beraber niyaz etmemiz önemlidir. Ellerimizi musibetzedelerin, mazlum ve mağdurların ellerinin altına koyup yani öyle hayal ve tasavvur ederek dualarımıza şuurlu ve fedâkar evlatları geçmişte defalarca, ülkemizin üzerinde kara