[Abdullah AYMAZ] Fâiz taşını çekiversen…

Toplumlar arası zengin-fakir arasındaki uçurumun korkunç şekilde gittikçe artmasını gören aklı başındaki insanlar bir çare araştırırken karşılarına çıkan İslamî güzellikler onları cezbediyor. Üstad Bediüzzaman Hazretleri yüz sene önce yazdığı eski eserlerinde, vahşi kapitalizmi “mimsiz medeniyet” yani “deniyet” olarak vasıflandırıyor. Onu bir saraya benzeterek “Bu medeniyet binasından eğer faiz taşını / tuğlasını çeksen bu medeniyet yıkılacaktır.” diyor. 

Yine yüz sene önce sosyalizm ile kapitalizm arasında yaptığı mukayesede sosyalizmi İslâmiyete daha yakın görüyor. Ama yeni çıkmış şarkî bir fikir olması itibariyle avam halka yönelik olduğu için muhataplarının insan nüfusunda çok büyük bir ekseriyeti teşkil ettiğini söylüyor. İslâmiyetin ona sahip çıkıp zararlardan arındırması gerektiğini; aksi takdirde İslâmiyet aleyhine  kullanabileceğini ifade ediyor.

Kur’an-ı Kerim Bakara Suresinde fâiz yiyenleri, fert olarak değil toplum olarak ele alıyor ve “Fâiz yiyenler, tıpkı şeytanın çarptığı kimsenin kalkışı gibi (sar’alılar gibi)  kalkarlar.” (2/275)  buyuruyor.  Benzetme olarak saraya tutulmuş kimseler nasıl ayağa kalkar nasıl yürürler?  Yüzlerinin şekli ve gözlerinin bakışı nasıldır?  Bir hayalimize getirip tasavvur edelim. Fâizlerin uygulandığı toplumların durumu da aynen öyledir. Fâizin  yıktığı yuvalar, perişan aileler…  Sonra da bu çöküntüler sebebiyle  insanî ve ahlâkî değerlerini kaybeden insanlar.

Âhirete bakan yönüyle de insanlar kabirlerinden ikinci dirilişte ayağa kalkınca da yine şeytan çarpmış kişilerin  ayağa kalkışı gibi bir perişaniyet ve  çarpıklıkla hareket edecekler.

Bunun sebebini anlatırken Kur’an-ı Kerim  “Bu durum, onların (düşünce olarak)   ‘Alış-veriş de fâiz gibidir.’  demeler