[Abdullah Aymaz] Hizmet’te sekiz engel-2

Geri kalış sebeplerimiz üzerinde duruyorduk. Münazarat Risalesi’nde Üstad Bediüzzaman Hazretleri sıralamaya devam ediyor:

Dördüncüsü: “Sonra da tabiatı ve fıtratı itibarıyla medenî bir yapıya sahip olduğundan insan, toplumdaki diğer insanlar içinde hukukunu korumaya ve onlar içinde hakkını aramaya mükelleftir. Böyle olduğu için de bu sefer emellerini ve düşüncelerini dağıtan hep kendini düşünme ve şahsını ön plana çıkarma belası karşınıza çıkar. Siz de bu tehlikeye karşı, ‘İnsanların en hayırlısı, insanlara en çok faydalı olanıdır. ” Kudsî düsturunu ve bu yüce himmet mücahidini, bu belânın karşısına savaşa çıkarınız.” diyor.

İnsan diğer canlılardan farklı olarak yeme-içme, giyim-kuşam vs. İnsana uygun ve yakışan bir hayat istiyor. Ama bu ihtiyaçlarını tek başına temin edemeyeceği için, bir iş bölümü halinde toplum içinde meslekler ve sanatlar ortaya çıkmış. Her insan kendi işini yapıp ücret alacak ve onunla diğer meslek sahiplerinin ürettiklerini alıp ihtiyacını giderecek. Mecburen bu arada hakkını da koruyacak… Bunun âdilâne olması lâzım. Hatta fedakârlık ve cefâkarlık düşüncesiyle diğer insanların hukuku adına onların lehlerinde kendi bazı haklarından vazgeçmek büyük bir fazilettir. Ama kendi hakkımı koruyorum diyerek bencilliğe girmek, hak ve hukuk konusunda kendi tarafına yontup başkalarının haklarını gasbetmek büyük bir günahtır. İnsanların hakkı iade edilmediği veya o kişiler isteyerek hakkını helal etmediği takdirde altından kalkılamaz bir cürümdür. Allah hakkına karşı, ciddi bir tövbe istiğfarda bulunursunuz. Cenab-ı Hak affedebilir. Ama kul hakkı konusunda sadece tövbe ve istiğfarınız yetmez. Onun için böyle bir belânın pençesine düşmeden önce. (Yani onların haklarını gasbetmek ve günü