[Abdullah Aymaz] Tacikistanlı Nadir Adilov

Tacik halkının içinde Hz. Mevlana Celaleddin Rûmî Hazretlerinin Mesnevisini ezbere bilen pek çok insan vardır. Mânâ derinliklerine de nüfuz eden bir şahsiyet de, ülkesinde herkes tarafından bilinen ve sevilen felsefe üstadı meşhur Nadir Âdilov’dur.

Bu zâtı arkadaşlarımız Hizmetin eğitim yuvaları bulunan bir çok ülkeye götürmüş, yapılan icraat ve faaliyetleri göstermişlerdir. M. Fethullah Gülen Hocaefendinin eserlerini de tanıyan bu zat, kendisi ile görüşmeyi arzu ettiğini izhar edince, onu Amerika’ya götürürler.  Ama o günlerde Hocaefendi rahatsız olduğu için odasından pek dışarı çıkmadığını öğrenirler. Arkadaşlar, durumu Nadir Beye arz edip, belki görüşme imkanı olmayabilir, derler. O ise gayet büyük bir olgunluk ve samimiyetle, “Hiç önemli değil… Böyle büyük zatların vakitleri çok kıymetlidir. Rahatsızlıkları da varsa ayrıca bir de biz sıkıntıya sebep olmamalıyız. Görüşemez isek, mesele yapmamalıyız” der.

Ama Hocaefendi, onun geldiğini duyunca rahatsızlığına rağmen onu güzelce karşılar. Nadir Beyi dikkatle dinler. Beraber yemek yiyip çay içerler. Mühim bir entelektüel olan Nadir Beye dünyada sayılı nüshaları bulunan el yazma Mesnevi kitabını hediye eder. Verirken de Mesnevî’nin  baş tarafında geçen, kamışlıktan kesilip koparılan ney’in ayrılıklardan şikayet ettiğini ifade eden mısraları Farsça olarak aslî şekliyle okur. Aslında Hocaefendi bu değerli nüsha üzerinde çalışmış ve sayfaların yan tarafına notlar da yazmıştır. Nadir Bey daha sonra der ki: “Anlaşılıyor ki, Hocaefendi bu Mesnevi’den hiç ayrılmak istemiyormuş. Ama bütün güzel seciyeleri üzerinde topladığı gibi, cömertlik hasletiyle de bu çok sevdiği kitaptan da ayrılığı göze alıp bize hediye etmiş.”

Arkadaşlarımız, sırf kitabın içindeki Hocaefendi’nin el yazması notların fotokopisini almak için müsaade etmesini istediklerinde  Nadir Bey, “Artık asla veremem… Fotoğraf ve fotokopi yüzünden zedelenip yıpranmasına