[Abdullah Aymaz yazdı] Kur'an'ın canlı tefsirlerini bile...

Bugün düşene tekme vuranlar, geçmişten geleceğe olmuş veya şimdi olan hata ve yanlışları didikleyen, zihinleri bulandıran, moralleri bozan ve yapılan iyiliklerden insanları vazgeçirenler eğer asr-ı saadette olsalardı ve bugünkü imkanlara sahip olsalardı, hiç şüphesiz aynı didiklemeyi yapacaklar; “Siz sahabelere toz kondurmuyorsunuz da ama… 

İçlerinde hırsızlıktan  ceza görenler  vardı, zinadan ceza görenler vardı,  savaş sırasında dönüp kaçan gruplar vardı. Uhud’un sonunu Huneyn’in başını unutuyorsunuz” diye yazılar yazılacaklardı… Dünyaya örnek koskoca bir sahabe neslini bazılarının hata ve günahlarını  vesile yaparak yerden yere vuracaklardı zannediyorum…

Üstad Bediüzzaman Hazretleri  1911’de basılan Münazarat Risalesinde, o günlerdeki tenkitçi ruhlar için şu tesbitlerde bulunuyor:

“-Çok iyiler var ki, iyilik zannıyla fenalık yapıyorlar.

-Nasıl iyilikten fenalık gelir?

-Muhâli (imkansızı, hiç olmayacak birşeyi) talep etmek, kendine fenalık etmektedir.  Zerreleri günahkârlardan meydana gelen bir hükümet tamamıyla masum olamaz. Demek nokta-ı nazar, hükümetin hasenatı (iyilikleri), seyyiatına (fenalıklarına) tereccühü (üstünlüğü)dür. Yoksa fena tarafı olmayan hükümet, âdeta   imkansızdır. Ben öyle ADAMLARA,  ANARŞİST  nazariyle bakıyorum. Zira onlardan birisi  -Allah etmesin- BİN  SENE  YAŞAYACAK  olsa, âdeta mümkün hükümetin hangi suretini görse, hülya ile yine râzı olmayacak. Şu hülyanın neticesi olan tahrip meyli ise, o sureti bozmaya çalışacak. Meslekleri ihtilâl ve fesaddır.

“Bizim nokta-i istinat ve nokta-i istimdadımız İslamiyettir. Yağmurun damlaları, nurun parıltıları dağınık ve yayılmış kaldıkça çabuk kurur, çabuk söner. Fakat sönmemek ve mahvolmamak için, Cenab-ı Feyyaz-ı Mutlak