Ahmedler ve Ahirzaman Fitneleri

Hadis kitaplarının Bâbü’l-Fıten (Fitneler Babı) bölümlerinde, “Ümmetim yetmiş üç fırkaya ayrılacak…” meâlli hadisler hakkında Üstad Bediüzzaman Hazretleri  Şualar’da özet olarak şöyle diyor: Bu nevi hadisler, müteşâbih kısmındandırlar; hem cüz’î ve hususî değiller… Bu kısım ise, ümmetinin başına gelen dînî fitnelerden yalnız bir tek zamanı, Hicaz’ı  ve Irak’ı misâl olarak gösterir.

Zâten Abbâsîler zamanında o tarihte Mutezile, Râfızî, Cebrî (anlayışların)  perdesi altında (gizlenen bir kısım) zındıklar, inkârcılar ve İslâmiyet’i zedeleyen çok dalalet fırkaları meydana gelmişler. Şeriat ve itikad noktasında, ehemmiyetli sarsıntılar olması hengâmında Buhârî, Müslim, İmam Âzam, İmam Şâfiî, İmam Mâlik, İmam Ahmed İbni Hanbel ve İmam Gazzalî, Gavs-ı Âzam Abdülkadir Geylanî ve Cüneyd Bağdadî gibi pek çok İslam büyükleri imdada yetişip o dînî fitneyi mağlup ettiler. O tarihten üç yüz sene sonraya kadar o galebe devam etmekle beraber, perde altında yine o ehl-i dalâlet fırkaları, Siyaset Yolu  ile Hülağâ, Cengiz fitnesini İslamların başına getirdiler. Bu fitneden hem hadis, hem Hz. Ali (R.A.) sarih bir surette aynı tarihiyle işaret ediyorlar. Sonra bu zamanımızın fitnesi en büyük bit fitne olduğundan, hem müteaddit hadisler, hem çok Kur’anî işaretler aynı tarihiyle haber veriyorlar.

Buna kıyasen, ümmetin başına geçireceği safhaları küllî bir surette bir hadis beyan ettiği vakit, bazen o küllînin bir tek hadisesini misal olarak tarih gösterir. Böyle müteşâbih ve manası tamam anlaşılmayan hadislerin Yirmi Dördüncü Söz’de ve Beşinci Şua’da, bu hakikatı düsturlarla beyan edilmiş. (On Üçüncü Şua) 

Beşinci Şua’da iki husus dikkatimizi çekmişti. O müthiş şahsın bütün dünyayı gezmesi, On Yedinci Mesele’de şöyle tevil ediliyor: “Ve gezmesi, her yeri istilâ etmek için değil, belki (uğradığı yerlerde) fitneyi uyandırmak ve insanları baştan çıkarmak içindir.” deniliyor. Yin