Ali Çolak o günü yazdı

İşte Ali Çolak'ın bugünkü yazısı.

***

Kimse unutulmasın, deyip duruyordum. Bunu o kadar çok tekrarlamış olmalıyım ki, arkadaşlar isyan etti sonunda. Tamam, dediler, tamam, anladık!.. İkide bir koltukla geriye doğru çekiliyor ve yıllardır alışılagelmiş bir tonda karşıdaki masaya sesleniyorum: Yavuuuz!..

Yazarlar, yayıncılar tamam mı? Yayınevlerinden unuttuğumuz kalmasın! Yayın yönetmenleri, editörler... Çevirmenler?... Sanat galerileri, ressamlar, müzisyenler... Sinema yazarlarını da eklediniz değil mi? Bu konuşmalar günlerce sürüp gitti aramızda. Uzunca bir davetli listesi oluştu. Kültür, sanat ve edebiyat dünyasının bütün seçkin insanları, dostlarımız, arkadaşlarımız... Yaklaşık 350 kişilik bir liste vardı ve davetiyeleri göndermeye hazırlanıyorduk.

6 Nisan'da İstanbul Modern'de Kitap Zamanı'nın 10. yılını kutlayacaktık. Güzel bir tören olacaktı. Sadece davetli listesi değildi hazır olan. Yemek ve ikramlar, müzik grubu, sergi... Konuklar için şık armağanlar bile tasarlamıştık. Kitap Zamanı'nın verimi yazı ve söyleşilerden iki kitabın hazırlığına giriştik. O geceye katılanalara armağan edecektik. Can Bahadır ABD'den, Musa İğrek Londra'dan kalkıp gelecekti kutlama için. Zihnimde minicik bir konuşma metni tasarlamış, onu tekrar edip duruyordum içimde... Kitap Zamanı'nın macerası, karlı bir İstanbul akşamı, Beşiktaş sahilinde başlamıştı. Onu anlatacaktım.

O tören artık olmayacak. Nedenini biliyorsunuz. Yanılmıyorsam Mallarmé uzun yıllar önce şiir üzerine konuşurken açıklamıştı. Katır ve sümbül metaforu... Bilenler, bilmeyenlere anlatsın, geçelim!

Salı günü Zaman'daki odamı boşaltıp 15 yıldır biriktirdiğim kitapları kolilere yerleştirirken, arkadaşlarla artık bu töreni yapamayacak olmaktan hiç söz etmedik. Bir yandan kitapları topluyor, kolileri bantlıyor; ara sıra küçük molalar verince, başka bir törenin, kutlamanın planını yap