Alışmaları biraz zor olacak!

Şunu baştan ifade edelim de, muhalif duruş ile inat ve bağnazlıkla aramıza mesafe koyalım. Yazar-çizerliğin iktidar icraatlarını tezkiye ve meşrulaştırmanın ötesinde işleri olduğunu izah etmek vakit alır. Türkiye ve Türk insanının yarım asırdır başına bela olan terör illetinden kurtulması, Saray'a bağlılık testine dönüştürülmeyecek kadar ciddi ve önemlidir.

 

Dile kolay! Neredeyse elli yıldır, sürekli ağrıyan ve için için kanayan derin bir yaradan bahsediyoruz. Milli bir çileydi, farklı bir evreye girdi. Nesil periyodlarının yirmi yıla düştüğü bu modern çağda üç nesli önüne katıp götüren bir dramın yakı tutması zaman alacak.

Eğer her şey, iktidar ve İmralı arasında  hesaplandığı ve kağıt üzerinde durduğu gibi işlerse, mevcut iktidar reflekslerinde şahit olmadığımız sabır ve devlet ciddiyetine ihtiyaç olacak. Heyhat ki, hükümet kanadı itibariyle her an dağılabilecek kristal bir vazo içinde tutulduğu endişelerimizi aşamadık. Daha şimdiden arslan payı kapma telaşına düşmek, bu bahsettiğimiz ve hasret kaldığımız devlet ciddiyeti konusundaki tereddütlerimizi perçinliyor.

Ülke insanının ağır bedeller ödeyerek sırtında taşıdığı terör sorunu için kullanılan siyasi dil de dahil birçok alışkanlığın terk edilmesi şart. Madem yeni bir sayfadan bahsediliyor. “Dedim, dedin!” çıkmazına düşmemek herkesin vazifesi. Özellikle Saray ve iktidarın alışmakta zorlanacaklarını tahmin ettiğimiz basamaklardan biri bu. Nefret ve ayrıştırmayı iktidarın resmi dili olarak kabul edince iş daha da zorlaşıyor. Demokrasi ve huzur ortamının tesisi konusunda kelime dağarcıklarının çok sınırlı olduğunu geçtiğimiz iki on yıl içinde gördük. İktidar literatürü daha çok öfke ve gerginlik çerçevesine asılı kaldı. Lise seviyesindeki ucuz hamaset ve muhafazakarlık takıntıları cinsinden tutkular.