Altınbaşak-1

          İbrahim ve Erdoğan Beyler 1961’de Hüsrev Altınbaşak Ağabeyimizin Mahkemesine katılmak için Isparta’ya giderler. Mahkemeden sonra İnebolu Kahramanlarından Ahmet Nazif Çelebi Ağabeyle beraber üçü Barla’yı, Üstad Hazretlerinin Risaleleri yazmaya başladığı yerleri görmek isterler. Ama Barla’daki Üstad’ın medresesine gidince, orada karakol çavuşu bunları tutup nezarete atar. Erdoğan Bey “Memlekette Anayasa var, kanun var, seyahat hürriyeti!..” derken, Çavuş, sopayı katığı gibi, “Ben şimdi size Anayasayı ve seyahat hürriyetini gösteririm” diyerek üzerlerine yürür. Gün görmüş ve tecrübe sahibi olmuş olan Ahmet Nazif Çelebi Ağabey hem de yaşlı başlı birisi olduğu için, “Komutan, bunlar çocuk, sen bunların kusuruna bakma” diye çavuşu yumuşatmaya ve yatıştırmaya çalışır. Bunun üzerine çavuş “Haydi defolun!..” diye salıverir… Nazif   Ağabey “Şimdi Eğridir gölüne girin de sinirlerimiz yatışsın.” der. Gölden çıktıktan sonra Isparta’ya döner.

          Erdoğan  Bey diyor ki: “Hüsrev Ağabey, Hacı Edhem Beyin oğlu idi. Halk ona ‘Haştem’ derlerdi. Hüsrev Ağabey aslında İstanbul terbiyesi görmüş bir beyefendi idi. Çiftlik sahibiydi. Türkiye’de ilk defa traktör alanlardan birisiydi. Kendisi çok güzel ‘ud’ çalardı. “Ûdî” idi, hem de ud’u başının üstünde çalardı. Yani Ûdun  Üstadı idi.  Konağında musîkî heyetleri olur, eğlenceler tertip edilirdi. Daha sonra bir tarikata girdi. Camiye sabah namazında gidiyor, namazdan sonra zikre başlıyor. Öğleye kadar. İkindi namazından sonra akşama kadar zikir çekiyordu. Hanımı Isparta’nın ileri gelenlerinden idi. Ama onun bu haline tahammül edemeyip beşikteki kızını kucaklayarak babasının evine gitti. Hüsrev Ağabey, hanımının kendisini terketmesinden sonra inzivaya çekildi. Ama Ulu Camiye gidip geliyordu. Üstad Hazretlerinin Barla’ya geldiğini duyunca, Üstad’a bir mektup yazdı. Sonra yüzyüze görüşmek için traktörü ve faytonu olduğu halde, saygısından oruçlu v