Annemi ebedi aleme uğurlarken

PROF. DR. ŞERİF ALİ TEKALAN 

Kayseri Tıp Fakültesi’nde öğretim üyesi iken, bir muayene için onu hastaneye getirmiştim. Randevuyu hastanedeki benim odamda oturarak bekledik. Bu bekleme esnasında, her zaman odamda üzerinde namaz kıldığım ince bir naylon seccadeyi sererek namazımı kıldım. Daha sonra onu muayene ettirip evimize geldik. Belli bir süre Kayseri’de kaldıktan sonra annem köyümüze döndü. Birkaç ay sonra onu ziyarete gittiğimde bana bir poşet içinde kalın bir seccade verdi ve “sen odandaki o ince seccade üzerinde namaz kılma, üşürsün, bu seccade soğuğu geçirmez, bunu götür ve bunun üzerinde namaz kıl” demişti. Bunları söyleyen, benim annemdi, böyle bir dikkatli gözlem ve neticesinde de verdiği kalın seccade bütün annelerin en büyük özellikleri olan şefkatin bir örneğiydi. Bu davranışı ve dersi hiçbir zaman unutmadım.

Çocukluğumda kendimi tanıdığım andan itibaren ev işleri, yemek yapma, çamaşır yıkama, fırına gitme, testilerle çeşmeden su getirme, ahırdaki hayvanlarla ilgilenme yanında yayla, tarla, harman işlerinde de durmadan koşturan, ağabeyim ve benim ihtiyaçlarım yanında, rahmetli babamın, dedemin ve babaannemin ihtiyaçlarını elden geldiğince karşılamaya çalışan bir kadın gözümün önüne geliyor. Bu koşturmacalar arasında da mutlaka düzenli bir şekilde, şu anda benim elime geçen Kur’an’ı Kerim’ini okuyan, namazlarını düzenli kılan bir kadın. Kendisini ilgilendirmeyen, başkalarını çekiştirme gibi konulara hiçbir zaman girmeyen bir kadın. Zaten bunlara da hiç vakti olmayan bir insan.

O yıllarda, bir gün, annem ve babam tarlaya çalışmaya gitmişlerdi, ben de evdeydim. Dedemin kaldığı odada bir dolabı vardı ve o dolapta sigaraları bulunurdu. Kendisi çok sigara içerdi, bundan dolayı da akciğer kanserinden vefat etti. Allah rahmet eylesin. Ben de merakımdan ilk ve son defa o sigaralardan birini aldım ve çok az kullanılan bir odada o sigarayı içip bitirdim. Daha sonra