[Arif Asalıoğlu] Putin ve Erdoğan aynı paralel eksendeler

Batı'nın geleneksel bir ortağı ve NATO üyesi Türkiye, şimdilerde yönünü Rusya’ya ve Doğu’ya dönmüş vaziyette. Özellikle Ukrayna savaşının başlamasından sonra iki ülke stratejik ortaklar gibi hareket etmekteler. Ankara’nın bu krizde nasıl davrandığına dikkat edin: Yaptırımlara katılmadı, çatışmada arabuluculuk rolü oynamaya çalışıyor. Erdoğan, samimiyeti tartışılır ancak Ukrayna savaşı nedeniyle bölgesel aktör haline geldi. Avusturya başbakanına, Macron’a ve Amerikalılara tavsiyelerde bulunuyor.

Ankara ile Moskova arasındaki bütün sorunlar rafa kaldırılmış vaziyette. Erdoğan ve Putin aynı paralel eksendeler ve aynı rotadalar. Erdoğan, Putin'in eski Rus İmparatorluğu ya da Sovyetler Birliği zamanı gibi bir alanda etki kurma isteğine sanki göz yumuyor. Putin ise Erdoğan’ın yeni Osmanlı hayallerinden rahatsız olmuyor. Ruslar, Mersin Limanı, Kıbrıs ya da Suriye gibi konularda Akdeniz havzasında, Türkiye’yle ortak çıkarları konuşabilirken Karadeniz'de herhangi bir sürtüşme yaşamıyor. Gerektiğinde, gemileri boğazlardan geçiriyor, gerekmediğinde gemi geçişine kapatılıyor. Yani “biz neredeyiz? Karadeniz nerede? Amerika nerede?” dercesine.

17/25 Aralık 2013, 15 Temmuz 2016, hukuksuzluklar, yolsuzluklar vb olaylar nedeniyle Batı, AKP yönetimine mesafe koyunca, Moskova Erdoğan ile aynı frekansta ortak dil fırsatı yakaladı. Putin’in Erdoğan'a karşı bir üstünlük duygusu yok. Kendini rahat hissediyor. Onunla çok karmaşık ama doğrulanmış bir diyaloğu var. Erdoğan ise Putin’e baskı kurmuyor. Karşılıklı her şeyi kabullenmiyorlar ama anlaştıklarında da mesafe alıyorlar. Önemli gelir kaynakları petrol ve gaz naklini rahatlatmak isteyen Putin, “Avrupa’ya tedarik için Türkiye’de büyük bir doğalgaz merkezi kurabiliriz” diyebiliyor. Hem de iç ve dış politikada çok farklı açılardan sıkışmış olan ve 2023 seçimlerine ek