Batı’nın ikiyüzlülük çıkmazı ve Orta Doğu’nun kimlik krizi

Batı dünya demek değildir ve Batı’nın bakışıyla evrensellik yakalanamaz. Ancak, demokrasi ve insan haklarının en güçlü referansı Batı ülkeleridir. Bilimsel gelişmelerin ve araştırmaların öncüsü Avrupa ve Amerika’dır. Bu ülkeler, insan merkezli sistemleri ve kurumlarıyla dünya çapında bir koruma sağlarlar, ancak bu yalnızca o ülkelerde yaşayanlar ve vatandaşları için geçerlidir. Örneğin, Filistinlilere ve Uygurlara karşı siyasi düzlemde ikiyüzlü davranmaktadırlar. Rusya-Ukrayna savaşında tutumları açıktır. Orta Doğu meselelerinde ise hep bir taraf olmuş ve haksız olduklarında bile aynı tavrı karşı taraftan beklemişlerdir. Batı, konfor alanını bozmamak adına hak ve insani yönlerden birçok tavizler vermektedir.

Doğu ise kimlik krizleri ve otokratik liderlerle mücadele etmektedir. Doğu halklarının çoğunluğu, otokratik, monarşik veya teokratik liderleri haklı çıkarırcasına, cehalet ve ahlak zaafı içerisindedir. Eğitim eşitliğine inanmayan, yolsuzluğu ve rüşveti meşru gören bir anlayış yaygındır. Demokrasi kültüründen söz etseler de mağdurun yanında durmaz, bu uğurda mücadele etmezler. Kendi başlarına gelmeden haksızlığa dur demezler. Dinlerini öğrenmeyen, geleneklerini taassupla karıştırıp yeni dinler icat eden, moderniteyi ise israf ve lüks bir yaşam olarak algılayan bir yapıdadırlar.

Dünyanın, ötekileştirmeyen, karşılıklı saygıyı esas alan bir anlayışa her zamankinden daha fazla ihtiyacı vardır. Avrupa ve Amerika bugün ekonomik, sosyolojik ve kültürel anlamda kendinden olmayanlarla ciddi bir etkileşim altındadır. Göz yumdukları pek çok sorun, dönüp dolaşıp kendi kapılarına dayanmaktadır. Göçmenlere olduğu kadar, huzura ve barışa da ihtiyaçları vardır. Ekonomik istikrar için iş gücüne, kültürel anlamda ise kendi okullarında yetişen yeni bir melez kültüre ihtiyaç duymaktadırlar. Batı’nın "öteki" üzerine inşa ettiği bu medeniyet temelden değişim içindedir.