Benim Hocaefendim

Fethullah Gülen Hocaefendi ile 1989 yılında Kadir Gecesinde, Draman Fatih Koleji’nin üst katında tanışmak nasip oldu ilk kez. Daha önce de Valide Atik Camii’nde Sonsuz Nur vaazlarında dinlemiş ve büyülenmiştim. Bir de “Üç Yıldız” mahlaslı Sızıntı başyazarı zaten çoktan gönüllerimizi fethetmişti. Ayrıca o zamanlar her isteyen kasetini bulamazdı. Rahmetli Cahit Tuzcu Ağabey’in makaralı teybi ile çekilen “Müeyyidat Serisi” ve “Sema” video kasetlerini bulmak kolay değildi.

Üsküdar Valide Atik Camii, vaazdan saatler öncesi dolardı ve içeriye girenler şanslı sayılırdı. Muhteşem bir metafizik havası olurdu vaazların; adeta ruhanilerle diz dize gibi bir hâl içerisinde olurdum. Özellikle sahabeyi anlatırken Hocaefendi kürsüde devleşirdi. Adeta bir filmi seyrediyor gibi heyecanla ve coşkuyla bir bir detaylarına kadar Hz. Mus’ab’ı, Hz. Sümeyye’yi, Hz. Nesibe’yi, Hz. Hatice’yi, Hz. Halid’i, Hz. Mikdat’ı, İbni Erkam’ı, Hz. Abbas’ı, Sa’d bin Muaz’ı, Ebu Akil’i, Ebu Ubeyde’yi ve daha nicelerinin destansı hayatlarından kesitleri bizzat olayı yaşayan gibi naklederdi, canlandırırdı. Sahabeyi yaşayan Kur’an tefsirleri olarak dinledik. Efendimiz’i (sav) anlatırken de gözyaşlarıyla Asr-ı Saadet’teymişiz gibi büyük bir saygı ve metafizik gerilimle kareleri gözümüzün önüne sererdi. Sahabe aşkını ve hayatlarını gencecik yaşımızda onun heyecanı, ızdırabı ve samimiyetiyle tanımaya çalıştık; yoksa kitaplar arasında kaybolup gidecek isimlerden öteye geçemeyeceklerdi.

Beşinci katlarda ayrı bir Hocaefendi ile tanıştık. Kürsüdeki aşkın hatibin yerini tam bir salon beyefendisi alırdı. Nezaketi, konulara vukufiyeti ve entelektüel yaklaşımları ile adeta zihinlere bir marifet ziyafeti sunardı. Ali Ünal’ın zihin açan soruları ile yakalamakta zorlanacağımız bambaşka ufuklara yelken açardı. Namaza endeksli beşinci kat günlüğü, talebeleri ile olan ders okumaları ve misafirleri ile olan münasebetleri, sohbetleri ile Asr-ı Saadet izdüşümü bir hayatı müşah