Besmele ve salavat

Birinci Söz’ün başında “Bismillah, her hayrın başıdır. Biz dahi başta ona başlarız. Bil ey nefsim! Şu mübarek kelime, İslâm nişanı olduğu gibi bütün mevcudatın lisân-ı hâl ile vird-i zebanıdır (dilinden düşmeyen dua ve zikridir).”  deniliyor. Sonra  Besmele’nin ne büyük tükenmez bir kuvvet, ne çok bitmez bir bereket olduğu temsillerle anlatılıp şöyle  devam ediliyor: “Her şey, Cenab-ı Hakkın nâmına hareket eder (O’nun ismini lisân-ı hâl ile de olsa söyleyerek işlerini görür) ki; zerrecikler gibi tohumlar, çekirdekler başlarında koca ağaçları taşıyor, dağ gibi yükleri kaldırıyorlar. Demek her bir ağaç Bismillah der, rahmet hazinesinin meyvelerinden ellerini dolduruyor, bizlere tablacılık ediyor. Her bir bostan Bismillah, der; kudret mutfağından bir kazan olur ki, çeşit çeşit pek çok muhtelif  leziz taamlar, içinde beraber pişiriliyor. Her bir inek, deve, koyun, keçi gibi mübarek hayvanlar, Bismillah, der; rahmet feyzinden birer süt çeşmesi olur. Bizlere, Rezzak nâmına en lâtif, en temiz, âb-ı hayat gibi bir gıdayı takdim ediyorlar. Her bir nebat ve ağaç ve otların ipek gibi yumuşak kök ve damarları, Bismillah der; sert olan taş ve toprağı deler geçer.  ‘Allah nâmına, Rahman namına’ der, her şey ona musahhar olur.”

Celcelûtiye isimli kasidesinde de Hz. Ali Efendimiz  “Bede’tü bi Bismillah rûhî bihî ihtedet İlâ keşfi esrârin bi bâtınihî intavet”  beytiyle giriş yapıyor. Yani “Bismillah ile başladım ki, ruhum bu Besmele ile onun içinde dürülüp gizlenmiş sırları keşfetme hidayeti ve imkânı bulabilsin.”

Üstad Bediüzzaman  Hazretleri Onuncu Söz Haşir Risalesinin, On İkinci Hakikatında, öldükten sonra dirilmeyi isbatlarken, Efendimizin (S.A.S.) gönderilmesi ve Kur’an’ın indirilmesi meselesinin bu konuya bir giriş kapısı yaparak “Bâbü’r-Risâleti ve’t-Tenzîl’dir. Bismillahirrahmanirrahim’in cilvesidir.” diyor. Peygamber g