Bir değerlendirme

Barla Lâhikasındaki

Bu mektup Kuleönü Mustafa Hulusiye aittir. Üstad Hazretleri yeğeni Abdurrahman’ın vefat haberiyle üzgün şekilde o zaman Barla’nın derelerine ve dağlarına yalnız başına gidip geziyor, Kur’an’dan gelen nurların tesellisi ile dayanmaya çalışıyordu. Bir gün oralardan Barla’ya döndü. Baktı ki, Kuleönlü Mustafa, kendisinden ilmihale, abdest ve namaza dair birkaç meseleyi sormak için Barla’ya yanına gelmiş. O vakit misafirleri kabul etmediği halde, onun ruhundaki ihlas ve ileride Risale-i Nur’a edeceği kıymetli hizmeti, okuyarak onu geri çevirmeyip kabul etti...

Gerçekten insanı hayrette bırakacak samimi ve sıcak ifadelerle  yazılan bu mektup bir hârika... Ben, lisede ve üniversitede okumakta olan veya mezun olmuşların “Risalelerin dili ağır, okuyamıyorum, okusam da anlayamıyorum” diyenlere işte Kuleönlü Sarıbıçak Mustafa Hulûsî’nin bu mektubunu kendilerine okuyarak diyorum ki: “Bu ağabeyimiz nereden mezun? Acaba ilk okul veya ilk okuldan sonra hangi tahsili yaptı? Şu ifadeler bize neyi anlatıyor? Risaleleri okuyup yazmasa ve anlamasa idi bu mektubu nasıl yazabilirdi? Şimdi lügâtlar var... Ayrıca her sayfanın altına kelimelerin mânâları yazılmış Risaleler var... Biz hâlâ niçin bu olgun Türkçe ile yazılmış Nur Risalelerini okumaktan ve yazıldığı güzel kelimelerin mânâlarını anlayıp meseleye kökten idrak nimetinden kendimizi mahrum etmeye çalışıyoruz. Bir eseri yazıldığı dil ve aslî kelimeleriyle okuyup anlamak kadar büyük bir zevk olabilir mi? Bu gaflet niye? Benim fark edebildiğim bir husus var: Başka eserler çok okununca ülfet ve ünsiyet verebiliyor. Ama Risaleler okundukça, ülfet ve ünsiyet perdelerini parça parça edip açarak kendilerini daha taze ve yepyeni güzelliklerle arz ediyorlar. Ülfet ve ünsiyet gafletine düşenler onu okumaya ve tekrar tekrar müzakereye yanaşmayanlardır. İsteyen bu tesbitimi, çok okuyarak tecrübe edebilir. Yeter ki, tam olarak kendimizi Risalelere verebilelim...

Evet Mustafa Hulûsî Ağabeyimiz mektubunda önce Üstad’ı ve Risaleleri tanımadan e