Bir günde bir millet

         İslamköylü Saatçı…  Hacı Hasan, Üstad Hazretlerinin Tarihçe-i Hayatını, aslî harflerle yazıp Ali İhsan Tola Ağabeye getiriyor. Tarih 3 Nisan 2006. Bunun üzerine Ali İhsan Tola Ağabey diyor ki: “Bir gece kararı ile bütün bir milletin bin senelik arşivlerinde ve kütüphanelerinde bulunan ve Devlet Dairelerinde yazılan bütün yazıları yok hükmüne geçirildiği gibi bütün okumuş ve tahsilli insanları okumasını-yazmasını bilmeyen câhiller durumuna düşürüldü. Çünkü artık “Eskiyi bırak yeni yolu tut” sloganı ile eskiden kalma din iman, kültür namına hepsi bir tarafa bırakılıp yeni yolu öğrenmek için latin harflerini, yani bir alfabeye geçildi. Yani herkes mürekkep câhil olmuş oldu. Mürekkep câhil ne demek, dağdan inmiş, mektep görememiş, kişi… Ben hatırlıyorum 3 veya 5 yaşımda babam elimden tutar teravihe namaza götürürdü. Ecdadın yaptığı câmiye… Teravihten çıktıktan sonra bir elimizden tutar (Senirkent kazasının)  Emniyetinin olduğu yere götürürdü. Orada  HALK  EVİ  vardır. Alttan Batıya doğru. 15 metrelik yazı tahtası vardı. Çoluk çocuk, zengin fakir gece dersleriyle latin harflerini öğrenirdik. Bu harfler okumayı yazmayı öğrenenler katip olur, öğretmen olur, memur olurdu. İşte o dönemden sonra, artık Selçuklu ve daha öncesinden kalma ne kadar kültür mirası kitaplarımız varsa hepsini hiç hükmüne indirdiler. Aslî harflerimiz böyle olmuştu. Türkçe ve Türkçeleşmiş kelimelerimiz ne olmuş bir de onlara bakalım.  Mektebin ismi Okul… Eline OKUMA KİTABINI alır. Kur’an ‘Kitabı oku!’ diyor. Onlar ‘Okuma Kitabı’ diyor. Yani ‘Kitabı okuma!’ der gibi. Muallim kelimesi yerine ‘öğretmen’ kelimesi konulmuş, hiç olmazsa ‘öğreten’ deselerdi.

         “Marmara Üniversitesinden profesörler gelmişti. Bana, hocam, amca veya ağabey derler, asli harflerimizle, Kur’an elifbâ’sı ile yazılmış yazıyı gösterip ‘Şunları okuyun da çocuklar dinleyelim’ dedim. Nasıl okuyacaklar ki? Kendimi zor tutuyorum. Üstad Hazretleri: “Acaba&n