Bir hicret hikayesi: Bolivya Postası

Yenihamle.com sitesine gönderilen bir mesajda Pakistan'dan Bolivya'ya geçmek zorunda kalan bir hizmet gönüllüsünün başından geçenler ve ileriye dönük projeksiyonları, tespitleri yer alıyor.

***

Üniversite eğitimimi Türkiye’de tamamladıktan sonra yaklaşık 7 yıl Pakistan’da çalışmak nasip oldu. Sonrasında malum sebeplerden ötürü bizim de cebri lutfi hicret etmemiz gerekti ve tayin yerimiz belli oldu: Bolivya.

Ama bu tayin öncekilere benzemiyordu. Gideceğimiz yerde bizi bekleyen bi okul, kurulu bi düzen yoktu. Görünüşte bu tayine kendimiz karar vermiştik ama her şey ince ince düşünülmüş ve önceden hazırlanmış gibiydi.

Pazar gecesi sabah namazına doğru bir dizi WhatsApp görüşmesinden sonra daha önce hiç esnaflık yapmamış ama şimdi Bolivya’da halı işiyle uğraşan bi abimizle görüştük. “ Hocam, `Gel` demenin bir sorumluluğu vardır ben bu sorumluluğu bilerek sana `Gel` diyorum. Çok büyük olmasa da bi ekmeğimiz var, siz gelirseniz daha küçük parçalara böleriz ama yine de karnımız doyar.” dedi. Bu iki samimi cümleyi duyduktan sonra Bolivyaya gitmek üzere Brezilya uçuşlarına bakmaya başladık.

Fiyat-Uçuş Süresi vs. olarak en uygun uçak bileti Cuma gecesineydi ve ne hikmetse alabileceğimiz bir sonraki bilet en erken 1 ay sonraydı. Yolculuk için hiç hazır değildik. Naparız ne ederiz diye düşünürken ‘Allah Kerim’ diyerek Salı günü o bileti satın aldık. Allah’ın yardımıyla ve Pakistan’lı arkadaşlarımızın desteğiyle 4 gün içinde bütün eşyaları ve arabayı sattık. Cumartesi günü toplamda 20 saat yolculuktan sonra Brezilya’ya vardık. -Oradaki arkadaşlardan Allah razı olsun- Sao Paola’da çok güzel bi 3 gün geçirdikten sonra nihai hedefimiz Bolivya’ya ulaştık.

İlk Pazar günü gazeteden kiral