Bir Jon Pahl geçti Balkanlardan

Gönlümüze su serpti. Bahar yağmurları gibi geldi. Bu bereketli topraklara böyle bir rahmet gerekliydi aslında. Sekiz seneden beri bir kuraklık yaşıyorduk ki sormayın. Temmuz sıcakları dudaklarımızı kuruttu ve toprağımızın imbatiyesindeki nemi aldı götürdü. Jon Pahl kitabı ile gelen bu rahmet Anadolu’nun eteklerine kadar ilk defa ulaştı. 

Rahmet tanıma ve tanışmadır.  Bilginin temeli olan tanıma. İnsanın insanı, kendini ve Yaradan'ını tanıması. İnsanın insanı tanımasında Yaradan’nın tanınması saklıdır. Jan Pahl insanı bir hareket olan Hizmet Hareketi’nin Balkanların entelektüellerine tanıttı. Tanıtırken tanıştı, tanıştırdı.  Ne tanımayı ne de tanışmayı hafife alabiliriz. Çünkü Yaradan'ın yaratmasından maksat tanımak ve kendini tanıtmak olduğunu söyler ibn Abbas. “Liya’budun lita’rifun”suz olmazdı çünkü. (Zariyat Suresi, 56) Öyleyse Yunus gibi diyelim:

“Gelin tanış olalım

İşi kolay kılalım

Sevelim sevilelim

Dünya kimseye kalmaz” (Yunus Emre)

Bahar yağmurları gibi Pohl uzaklardan geldi. Yunan dahil Batı’nın eteklerini dolaştı ziyaret etti. Nerelere uğradıysa Cibril’in solukları gibi bir canlılık ve hayat esintisi bırakarak geçti. Veya fetasıyla beraber Hızır’ını arayan Musa (a.s) gibi geldi geçti aramızdan. Musa (r.a), azık diye yanlarına aldıkları balıkların canlanıp yeniden denize atladığı yerde bulacaklardı Hz. Hızır’ı. Çünkü Hızır soluklarının temas ettiği her yerde ölüler bile canlanır, hayat rengini bulur. Bu ziyaret de arkasında bir sürü canlanan ruh, harekete geçen dimağlar bıraktı. 

Amerikalı Jon Pahl bu hizmetin evrensel olduğunun simgesi oldu. Anadolu’nun bağrından çıkan bir hizmeti Amerikalı bir öğretmen tanıtıyordu. Anadolu’nun öğretmenleri bugün ya hapiste ya da sürgündeler. Fakat öğretmeyi mu