Bir sonraki MB Başkanı nereden olsun?

Saray ve iç avluda iş gören medya ve ekran yüzleri “Biz bize yeteriz!” romantizmi yaşıyor görünseler de, yaptıkları her icraatta göz ucuyla “Acaba dünya ne diyor?” endişelerini aşamıyorlar. Saray'ın lise seviyesinde kalmaya mahkum aforizmaları ile dünyaya çeki düzen verecek lider görünümleri sadece iç piyasaya yönelik kelepir sevdası.

Beni asıl şaşırtan Saray'ın Putin hayranlığı ile iktidar partisi içinde kendine yer bulan köhne marksistlerin gayretkeşliği. Nesli tükenmeye yüz tutmuş bu fersude tipler için özel bir “Tür koruma kanunu!” çıkarılsa yeridir. Onları ne kadar düşündüğümüzü görün! Kimsenin aklına böyle bir fikir gelmemiştir. Mevcut iktidarın düştüğü halleri anlatmak için görsel materyale her zaman ihtiyaç duyulacak merak etmeyin.

Son yılların Rusya tutkusundan en fazla lezzet alan bu döküntü tipler. Türkiye'yi Rusya'nın bir vilayeti olarak görme hülyalarının bir yönüyle gerçekleşimiş olmasından memnunlar. Bununla birlikte, haber ve bilgi kaynakları eskiden olduğu gibi bu gün de resmi gazete ve devletin propaganda televizyonu ile sınırlı olduğu için bütün dünyayı kendilerinden ibaret saymaktan kurtulamamışlar. Sabah-akşam parti ve lider propagandasının psikolojik takıntılar oluşturacağı malum. Marksizm'den Saray soytarılığına oradan da şizofrenik eğilimlere doğru ağır bir transformasyon sözkonusu. 

Puşkin ve Chehov'un kısa hikayelerini okuyup yakın gelecekte halkların kardeşliği ütopyaları kuran bu şizofrenik tipler “Dünya neden Türkiye ile uğraşıyor!” diye yakınıyorlar. Dünyanın Türkiye ile uğraştığı falan yokta, hükümet ve Saray lokal ya da global endekste önemli işler yapıyor görünmeye can atıyor. “Despot ve zorbayım ama yakışıklıyım!” pozlarıyla ciddiye alınmak için tüketilen enerjinin haddi hesabı yok. Rehberi Putin olanın kıymet-i harbiyesi bu kadar olur. Rus liderin en büyük takıntısı “ABD neden beni ciddiye a