'Biz sizin gibi değiliz...'

Bir önceki yazımda bahsettiğim “Next Social Impact Foundation (Washington DC) 2016”nın araştırmasını özetle sunmak istiyorum:

2016 yaz aylarında Chicago, Columbus, Atlanta, Miami, Orlondo şehirlerinde Türk toplumuna verilen eğitim seminerleri esnasında katılımcılardan 30 soruluk anketi doldurmaları istenmiştir. Neticede birinci neslin eğitim seviyesi yüksek (% 49 Master, Doktora ve üzerinde eğitim seviyesinde), orta yaş grubunda (ortalama yaş 40) oldukları, bu katılımcıların yarısının (% 50) ABD vatandaşı olduğu görülmüştür. Bunlar, gönüllü yardım faaliyetlerine zaman ayırmakta ve yardımda bulunmaktadırlar. Bunların lokal Amerikan toplumundan şikayetleri yoktur. Toplum da kendilerini kabul etmektedir. Bunlar sadece Türkler için değil, bulundukları toplum için de faydalı işler yapmaya hazır olduklarını bildirmektedir.

İkinci nesle gelince: Katılımcıların çocuk sayısı aile başı üç olmak üzere 185’tir. Çocukların % 60’ı, 0-8 yaş arasıdır. Çocukların yarısı devlet okullarına gitmektedir. % 4’ü  evde eğitim (home school) yapmaktadır. % 43’ünün odasında bilgisayar ve ipad bulunması endişe vericidir. Ama ümit verici bir gösterge ise, yaklaşık % 80’i Türkçe okuyup yazabilmektedir. Ailelerin büyük çoğunluğu, “Çocuğumun, kendi dînî ve kültürel değerlerine sahip olarak yetişmesini, dindar, ahlâklı bir fert olmasını en önemli mesele olarak görüyorum” demektedir. Aileler, ikinci önemli mesele olarak, “Çocuğumun ileride topluma faydalı işler yapan birisi olması,  benim için önemli. Kendinden ziyade başkalarını düşünen bir gençlik çok mühim.” demektedirler. Bu durum, birinci neslimiz yönünden sosyal entegrasyon için sevindirici parametrelerdir. Bu arada şunu da belirtelim ki, sosyal entegrasyon, ASİMİLE olmak, zaman içinde kültürel ve dînî değerlerden uzaklaşıp dominant kültürün içinde kaybolmak değildir. SOSYAL  ENTEGRASYON, dominant kültür ile ortak insanî evrensel değerlerde beraber hareket etmek ve topluma, kendi etnik kimliği ile faydalı olmaktır.