"Bu cinnet dönemi bitecek ama..."

"Vur" deyince öldüren, öldürmekten zevk alan bir millet haline geldik. Siyaset kin ve nefret üreten bir bataklık oldu. Aynı camide, aynı sokakta, aynı sitede bir araya gelen insanlar birbirlerine hasım hale getirildiler. Kimse kendi gözlemleriyle, müşahedeleri ile hareket etmiyor; medya aklın,vicdanın,muhakemenin yerini aldı.

Böyle bir toplum hiçbir problemini çözemez. Çünkü kavga bir problem çözme aracı değildir. Bu uslüp, bu didişme sorunları derinleştirmekten, toplumda var olan çatlakları büyütmekten başka işe yaramaz. Bırakınız insanları, bitkiler bile sürekli bir nefret söylemine tabi tutulduklarında sağlıklarını,hayatiyetlerini kaybediyorlar. Nitekim, yapılan bir deneyde her gün küfredilen,sövülen,hakaret edilen bitkilerin kısa zamanda cılızlaşarak pörsüdükleri, okşanan,güzel sözler söylenen bitkilerin ise gelişip serpildikleri gözlenmiştir.

Bir toplum aylar, yıllar boyunca nefret siyasetine muhatap olursa ne olur?  Öyle bir toplumda barışın,huzurun,kardeşliğin zemini kalır mı? Çürüyen bitkiler gibi vicdanlar çürür.

Hedefe alınan her grup büyük medya imkanları ile bir öcü haline getiriliyor. Toplum, o grupla mücadele etmenin hayat memat meselesi olduğuna ikna ediliyor. Bütün kötülükler vicdanını,ruhunu kiraya vermiş kalemler tarafından o grubun üzerine boca ediliyor. Düşman ve düşmanlık üreterek toplum birbirini kollar,içinde bulunduğu gerçeği idrak edemez hale getiriliyor.

Cumhuriyet döneminde hiçbir zaman ülke bu kadar ciddi bir parçalanma tehdidi ile karşı karşıya kalmadı. Hiçbir dönemde bu ölçüde yaygın bir teröre muhatap olmadı,hiçbir dönemde dış politikası bu kadar başarısız, bu kadar isabetsiz olmadı. Hiçbir dönemde bu kadar yolsuzlukla,rüşvetle, hırsızlıkla,arsızlıkla karşı karşıya kalmadı. Hiçbir dönemde d