''Bu süreçte Mustafa Kayapalı, Hüseyin Pembe gibi daha niceleri...''

Mehmet Feyzi Efendiyi anlatan eserinde İhsan Atasoy Bey, yurt içinde ve yurt dışında vaizlik ve müftülük görevlerinde bulunmuş Mustafa Akbal’dan şunları naklediyor:

“14 Aralık 1975 günü Tosya’dan 17 kişilik bir grup halinde Mehmed Feyzi Efendi'yi ziyaret etmiştik. Böbrek taşları sebebiyle şiddetle sancı geçirdiği bir zamana rastlamıştı. Herkesin ayrı ayrı hatırını sorduktan sonra dedi ki: ‘Küfür ve şerlerin azgınlaştığı zamanlarda zemin galeyana gelip bedel olarak BİR BÜYÜK LOKMA, BİR KURBAN İSTER. Öyle zamanlarda ufak lokmaları onu doyurmaz. Mevlana Celaleddin-i Rumî zamanında yer sarsıntıları gayet çoğalmış. Demişler ki: ‘Efendi Hazretleri bu nedir?’ Buyurmuş ki: ‘Zemin acıktı, büyük bir lokma istiyor! Nitekim birkaç gün sonra Mevlana Hazretleri ebedî âleme göçmüş. Meğer o lokma kendisiymiş.''

“Ramazan’dan beri azgınlaşan küfür ve isyana bedel olarak Kurban Bayramı arefesine rastlayan günlerde zemin büyük bir lokma istedi. O lokma da çok değerli ve çevresine pek faydalı bir âlim olan Ilgazlı Hacı Ahmed Efendi oldu. Onunla zâhiren bir ilgimiz yok gibi idiyse de bâtınen birbirimize bağlıydık. Onun öldüğü gece öyle bir sancım tuttu ki: ‘Tamam, ölümüm geldi!’ demiştim. Kuvvetli bir hisle öleceğimi zannetmiştim. Tevafuka bakınız ki, Merhum Ahmed Efendi ile hastalıklarımız da aynı idi. Onun hastalığı idrar yollarından, benim ki de böbreklerdendi. Bizim yerimize o merhum tercih edildi ve gitti. Biz de Allah’ın inayetiyle o şiddetli ölüm sancısından bir derece ferah bulduk.''

“Hem öteden beri âdetullaha göre bu arefede önemli bir hadise vuku bulur. ‘Âlimin ölmesi âlemin ölmesidir!’ Ilgazlı Hacı Ahmed Efendi’nin ölümü müminler için büyük bir kayıptır. Ölümü aynı güne isabet eden (…) gibi zındıkların ölümü de müminler için büyük bir müjde ve zaferdir.''

“Allah’a çok şükür, ehl-i küfür ve nifakın Ramazan’dan bu yana arafeye kadar sürdürdükleri azgınlık ve kurdukları çeşitli planlar, Kutbu’l-Azam’ın Arafat’ta y