Bunları görme ey halkım

17-25 Aralık soruşturmalarıyla gün yüzüne çıkan yolsuzluk ve rüşvet iddialarını örtbas etmek için peş peşe yasakçı ve antidemokratik yasalar çıkarıldı. Fişlenen binlerce savcı ve hakim ile onbinlerce polis ‘paralel' safsatasıyla sürüldü. Yüzlercesi görevden alındı. Muhalif yayın yapan gazeteler basıldı, gazeteciler tutuklandı. Hukuksuz şekilde bankalara ve şirketlere el konuldu. İş adamları gözaltına alınıp tehdit edildi. Özel okullara yüzlerce polis eşliğinde baskınlar yapıldı. Yaşananlar 28 Şubat sürecini aratmadı. O dönemin ‘yeşil sermayesinin' yerini muhalif iş adamları, ‘imam-hatiplerinin' yerini kreşler, özel okullar ve dershaneler, irticanın yerini ise paralel paranoyası aldı. ‘Analar ağlamasın' denilerek başlatılan çözüm süreci ‘400 vekil ve başkanlık sistemi' tutkusuna kurban edildi. 7 Haziran'dan sonra başlayan terör olayları ile ülke adeta 90'lı yıllara döndü. Saldırılarda 158 asker, polis ve korucu şehit oldu. Şehirlerin göbeğinde patlayan bombalarla çok sayıda sivil katledildi. ‘Yeni Türkiye' diye çıkılan yolun sonunda 90'ların eski Türkiye'si geri dönülmüş oldu.

12 Ekim 2014'te yapılan Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu (HSYK) seçimlerinde AKP, Yargıda Birlik Platformu'nu (YBP) açıktan destekledi. YBP'nin kazanması üzerine bağımsız ve tarafsız olması gereken HSYK fiilen yürütmeye bağlanmış oldu. Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın ‘proje' olarak nitelendirdiği Sulh Ceza Hâkimlikleri, tek parti dönemindeki İstiklal Mahkemeleri gibi çalıştı. Hukukun temel ilkeleri çiğnendi. 17-25 Aralık yolsuzluk ve rüşvet soruşturmalarının ardından iktidarın ilk hedeflerinden biri hakim ve savcılar oldu. Fişlenen 7 binden fazla hakim ve savcının görev yeri değiştirildi. Pek çoğu meslekten ihraç edildi. Son 3 yıl içinde gerçekleştirilen tüm hukuksuz uygulamalarla vatandaşın yargıya güveni yüzde 25'e indi. Halkın yüzde 75'i ‘adil bir yargılama sisteminin' olmadığını düşünüyor.