Büyük ve Zararlı bir maraz da...

Tamahkâr ile sahtekâr hemen birbirlerini bulup kolayca anlaşırlarmış.  Hırs ve tamahkârlık da, sahtekâr  şeytanın, hevâ ve hevesin her zaman kolay avlarındandır.

Üstad Hazretleri, “Düşmanlık duygusu kadar İslâmî hayata en müthiş bir muzır maraz dahi HIRS’tır. Hırs, haybet ve hüsrana, illet ve zillete sebeptir. Hem de mahrumiyet ve sefâleti getirir.” diyor.

Rızık konusundaki hırs ve tamahkârlıkla ilgili olarak Üstad Hazretleri, kainat kitabından bizlere ibretli dersler sunuyor. Gerçekten derin gözlemciliği ve engin tefekkür ile Kur’an-ı Hakimin feyzi ile Üstadımız bizlere geniş ufuklar açıyor. Buyurun:

“Evet HIRS, canlılar âleminde en geniş bir daireden tut, tâ en cüz’î bir ferde kadar kötü tesirini gösterir. Tevekkülvârî bir şekilde rızkını talep edip aramak ise, bilakis rahata vesiledir ve her yerde güzel tesirini gösterir. 

“İşte bir nevi canlı ve rızka muhtaç olan meyvedar ağaçlar ve bitkiler, tevekkülvârî ve kanaatkârâne yerlerinde durup hırs göstermediklerinden, rızkları onlara koşup geliyor. Hayvanlardan pek fazla evlat besliyorlar. (Elbette bitkilerin ve ağaçların evlat hükmündeki meyveleri, hayvanların yavrularından çoktur.)  Hayvanat ise, hırs ile rızıkları peşinde koştukları için, pek çok zahmet ve noksaniyet ile rızıklarını elde edebiliyorlar. Hem hayvaniyet dairesi içinde zaaf ve âcizlik hâl diliyle tevekkül eden YAVRULARIN  meşru ve mükemmel ve lâtîf rızıkları Rahmet Hazinesinden verilmesi; (öbür taraftan)  hırs ile rızıklarına saldıran canavarların gayr-i meşru ve pek çok zahmet ile kazandıkları nâhoş rızıkları gösteriyor ki: Hırs, mahrumiyete sebeptir; tevekkül ve kanaat ise Rahmete vesiledir.

“Hem hırs sahibi harîs bir insan, her vakit zarar ve hasarete düştüğüne dair o kadar meydana gelmiş olaylar var ki, ‘Hırs