Çağın şahitleri veya Hizmet'e sahip çıkan alimler

“Ülü’l emre itaat esastır. Başlangıçtan beri Müslümanlar  tabi oldular. Şimdi ilk olarak biat etmeyen bir zümre çıktı ve müstahak oldukları cezayı buldular”. Bu söylem az eğitimli geniş kitleden gelse neyse! Fakat ilim ehlinden  geliyor. Onlar ya bilerek gerçeği gizliyor veya tegafül ile görmezden geliyorlar. Onlar Hz. Hüseyin’in, Abdullah bin Zübeyr’in Yezid’e biat etmediklerini ve  hak yolda şehid olduklarını  bilmez olamazlar. Yine tabiin neslinin en büyük müçtehidlerinden Said bin Müseyyeb, Said bin Cübeyr gibi şahsiyetlerin, adil olmayan Emevi  halifelerinin karşısına çıktıklarını bilmez değiller. O zamandan beri yüzlerce alimin zalim idareciler tarafından şiddete maruz kaldığını, onlarcasının şehid olduğunu unutmuş görünüyor veya unutturmaya çalışıyorlar. Sadece iki vak’ayı hatırlatayım:

İlim ve takvadan başka silahı olmayan Said bin Müseyyeb Emevi halifesi Velid’in ,devletin bütün satvetini kullanmasına rağmen ona  biat etmedi, “Allah’ın takdiri dışında bir şey olmaz” mealindeki ayeti okuyup Hakkın şahidi oldu. Durumu idare etmesini tavsiye edenlere: “Ahali bize uyar. Zalimi onaylayıp onları da peşimizden sürüklersek, bunun hesabını nasıl veririz?” diye kükredi.

Büyük müçtehid Ahmed bin Hanbel, Abbasi halifesi Me’mun’un hışmına uğradı. Kur’an-ı Kerim hakkındaki batıl görüşünü ikrar etmesini istiyordu. İşkenceler karşısında kendisini kurtarmak isteyen bazı sevenleri, Me’mun’a sert çıkmadan bu badireyi  atlatmasını rica ettiler. O ise tarihin kapısında durup kollarını açarak, sadece kendi zamanına değil, gelecek bütün asırlarda yaşayan herkese şunu ilan etti: “Ümmet alimlere tabi olur. Onlar haktan  saparsa ümmet de sapar. Alimler Allah’ın hükmünü değiştirirlerse Allah onlara bunun cezasını çektirir. Tek başına Ahmed bin Hanbel’in öldürülmesi, İslam ümmetiyle beraber Ahmed bin Hanbel’in de ölmesinden daha hayırlıdır”.

</