'Çağlayan'a dönüşen Sızıntı'

Otuz yıl oldu neredeyse… 

Bir cumartesi günüydü ve yağmur yağıyordu. Apartmanın isminden hareketle “Doğu” ismini taktığımız “abilerin evi”nde Numan abiyi bekliyordum. Yağan yağmurdan olsa gerek gittiği yerden gelememişti. Fen liseleri sınavına hazırlanan bana, ders anlatacaktı o gün. Başarılı bir tıp öğrencisiydi Numan abi…

Camdan yağan yağmuru seyrederken, edebiyata meraklı, çok kitap okuyan Faruk abi geldi yanıma; havadan sudan muhabbet ettik. Tatlı-sert “hem sınava hazırlanıyorsun hem de boş boş oturuyorsun” dedi. Ne diyeceğimi bilemedim. “Sana matematik-fen anlatamam ama gel bir şeyle okuyalım, hem Türkçe sorularına hazırlık yapmış olursun” dedi.

Abilerin elinde gördüğüm ama pek itibar etmediğim Sızıntı, o günden itibaren okulum, öğretmenim, rehberim oldu. Bugüne kadar sayısız reklam ve tanıtım faaliyetine muhatap oldum ama hiçbiri zihnimde kalıcı yer edinmedi, hiçbiri hayatımı değiştirmedi… 

O gün hayatımı etkileyen bir tanıtıma muhatap oldum. Hazırlıksız bir sunum ve tek alıcısı olan bir tanıtım…

Yolculuk, kapakla başladı ve iç sayfalardaki resim değerlendirmeleri ile devam etti. İlk defa böyle bir şey görüyordum; hayret ve hayranlıkla Faruk abiyi dinliyordum. İkinci aşama ikinci sayfadaki başyazı idi. Ne yazık ki bir şey anlamıyordum. Bunu fark eden Faruk abi üçüncü aşamaya geçti; bilim, edebiyat, kültür ve tarih konularındaki yazıları özetledi, izahlarda bulundu. Derginin sonuna geldik ve ben muhabbetimiz bitti diye düşünüyorken dördüncü ve son aşamaya geçtik.

Tekrar derginin başına döndük ve sayfaları çevirmeye başladık. Bazı yazıların üst kısmında bir çerçeve ile ayrılmış o yazıya ait olmadığı belli olan 1-2 cümlelik yerleri okumaya başladık. Önceki aşamalarda bu bölümleri fark edememiştim veya yazının bir parçası sanıp önemsememiştim. Bu ö