İki gazeteciye desteğe gelen ilginç isim

6. kattaydık…

Nefesler tutulmuş sulh ceza hakiminin vereceği kararı bekliyorduk.

Önce bir alkış koptu.

Sonra derin bir sessizlik…

Ve gözyaşları…

 

-Tarih 26 Kasım 2015-

 

Günlerden Perşembe. Cumhuriyet Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Can Dündar ve gazetenin Ankara Temsilcisi Erdem Gül, “devletin gizli belgelerini ifşa etmek ve terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım” suçlamasıyla savcılığa ifadeye çağrılmıştı. Çağlayan’daki devasa adliye binasının önüne geldiğinde Dündar’ın sesinden dinlediğim “Kırlangıcın Hikayesi” geldi aklıma. Hikayede soğuk bir kış gününde kırlangıca penceresini açmayan bir adamın vefasız duruşunu anlatıyordu usta kalem.

 

“Vefa” Fatih’te bir semtin adı değildi sadece. Düşmanın husumeti karşısında dostun vefasızlığı bahis mevzu şu günlerde. Tıpkı Hidayet Karaca’nın bir kış günü dizi filminden tutuklandığında yaşadığı yalnızlık gibi, tıpkı Mehmet Baransu’ya kaşıksız yemek verildiğinde insan hakları insan hakları diye bas bas bağıranların dut yemiş bülbüle döndüğü gibi..

Üç beş meslektaşı eşi Dilek Dündar ve CHP’nin özgürlükçü vekilleri Eren Erdem, Barış Yarkadaş ve Mahmut Tanal dışında kimse yoktu Çağlayan’da.

 

Savcılık sorgusunun ardından tutuklamaya sevk ettiler Can Dündar’ı ve Erdem Gül’ü. Altıncı kattaki duruşma salonuna girmeden çektirdiği iki fotoğraf belki de yıllarca hafızalardan silinmeyecekti. Birinde eşi Dilek Dündar’la ayaklarını uzatmış umutla geleceğe bakan iki mutlu eş portresi vardı; diğerinde tek başına bankta oturan ve ülkesi adına endişe duyan bir aydının endişesi yansımıştı objektife.

 

Sonra saatler ilerledi. Sulh ceza hakiminin karşısına çıktı iki gazeteci. Dündar çevresine pozitif enerji yayıyordu ama hukuksuzluğu içine sindiremeyen meslektaşları ve yakınları öfkesini kontrol