Çaresizlere Çare

Abdullah Aymaz- Samanyoluhaber.com 

Afrika kökenli Amerikalılardan Prof. Dr. Yâsîn Beyle görüşürken, 400 senelik geçmişlerinde başlarına gelenleri anlattıktan sonra Elijah Muhammed ile 1935-1975 kadar olan dönemden bahsetti… “Sanki biz bu dönemde bir abdest aldık… Yani temizlik dönemi geçirdik. Yani uyuşturucu, içki, kumar, çetecilik ve benzeri kötülük ve suçlardan bir temizlendirme ve arındırma dönemi… Hizmetimiz, kıvamını W. Deen Muhammed’in gayretleriyle buldu. Bizi ırkçılık anlayışından, İslâmiyetin evrenselliğine  yükseltti. Bilhassa hapisanelerde çok güzel hizmetler oldu… Bir misal vereyim: Cezaevinde çeşitli suç ve cinayetlerden dolayı idamını bekleyen bir suçluya arkadaşlarımız ulaşıyorlar… İslâmiyeti anlayınca, hayatında çok büyük bir değişiklik oluyor. Bu sefer çevresinden onlarca mahkûma vesile oluyor. Tevbe edip çok düzgün insanlar okuyorlar. Bunlar toplu halde dilekçe verip kendilerinin durumlarını ve güzelliğe vesile olan idam mahkumunun gerçekten örnek hallerini anlatıyorlar. Zaten cezaevi görevli idarecileri bunu biliyorlar. Daha sonra özel bir af ile salıveriliyor bu mahkum. Bu kişi şimdi California’da bir câmide imam ve güzel faaliyetlerine devam ediyor.” dedi.

Bunları bilen bir arkadaşımız, ‘Geçen sene siz onu ziyaret etmişsiniz. Size bir de konuşma yaptırmıştı,  camide…” deyince hatırladım ama onun bunları yaşadığını bilmiyordum…

Washington’dan bir arkadaşımız bunlardan enteresan birisinden bahsetti: “Karşıdan bakınca, sırtına attığı paltosu ve kabadayıvâri yürüşüyle siz onu tam bir mafya babası zannedersiniz… Etrafında da bir sürü mensubu var. Bir vesile ile tanıştık. Bana dedi ki: Benim üç devrem var. Bir dönemim var ki, çok acı ve çok bîçare… Babam terketmiş gitmiş… Annem ve kardeşlerim var. Evime ve onlara bakmam lâzım. Beş altı yaşlarında uyuşturucu satmaya başladım. Bir