Çok büyük acılar yaşanıyor.... Peki bize düşen nedir?

Asr-ı Saadette meydana gelen en cüz’î olaylara bile “siyer felsefesi” ile ele almamız gerektiği gibi, Kur’an’da anlatılan kıssalara da “Bu bize bugün ne anlatıyor, bugün bundan çıkarmamız gereken ibret ve ders nedir?” diye değerlendirmemiz gerekiyor. Yoksa olmuş geçmiş bir şey gibi bakar; hikmetler dolu ve her zaman taptaze gerçeklerden hiç istifade edemeyiz…

Şimdi icmâli bir şekilde, Yusuf Suresinde geçen Hz. Yusuf  Aleyhisselamın kıssasına bir bakalım:

Yusuf Aleyhisselam çocukken rüyasında gördüklerini: “Babacığım ben on bir yıldızın (gezegenin) güneşin ve ayın, bana secde ettiklerini (önümde hürmetle eğildiklerini) gördüm” diyerek anlatıyor. Rüya yorumlarını çok iyi bilen bir peygamber olarak Hz. Yakup Aleyhisselam, oğlunun kendisinden büyük bir peygamber olacağını anlıyor ve “Rüyanı kardeşlerine anlatma” diyerek ikazda bulunuyor. Vahiy mesajlarının indiği bir evde doğmalarına ve peygamber çocuğu olmalarına rağmen babalarının kardeşleri Yusuf’a karşı olan şefkatine hased ediyor hatta onu öldürmek istiyorlar. İçlerinden birisini akıllıca yönlendirmesiyle böyle bir cinayetten onları Allah koruyor. Onu bir kuyuya atıyorlar. Oradan geçen bir kervan kuyudan çıkardıktan sonra yanlarına alıp bir ticaret metâ-ı gibi Mısır’da köle pazarında satıyorlar. Onu satın alan Mısır Azizi kendisini sarayına götürüyor. İşte kıssa tam buraya gelince Kur’an-ı Kerim’de “İşte bu şekilde BİZ, Yusuf’u oraya yerleştirdik. Allah, her zaman emrini yerine getirmeye kâdirdir.” buyuruluyor. Yani “Onu oraya yerleştiren Biz’iz… Tesâdüfen olaylar öyle gerçekleşmiş değil!” denilmiş oluyor. Allah’ın izin ve iradesi olmadan bir yaprak bile kımıldayıp yere düşmez. Olayların dilini iyi anlayıp ona göre yorumlamak gerekir. Tarih asla bir kör dövüşü değildir. Onlardan  ibret almak gerekir… 

Ayrıca Hz. Yusuf Aleyhissela