[Cuma Karaman] Neden?

Bir fikri ya da bir konuyu tartışma zeminine koymadan önce kendimize bazı sorular sormamız gerekiyor.  Örneğin dini ve dindarlığı konuşacaksak, önce İslam âlemini ve müslümanların mevcut durumunu bir tablo olarak önümüze koymamız gerekiyor. Durum tespitlerini, bir tablo üzerinden tartışmak daha inandırıcı olacaktır. Aksine bir tutum savunmacı reflekslerle işe başlama demek olur ki doğruları görüp duymak istemeyenler için bu çok anlamsız bir çaba olacaktır.

 

Belki şu soruların cevabını arayarak işe başlayabiliriz:

Dinimiz savaşa karşı olmasına rağmen neden savaşsız ayımız ve yılımız geçmiyor?

Kul hakkı neden en çok müslümanlar arasında ihmal ve ihlal ediliyor?

Neden her yerde adalet arıyoruz?

Neden gayri meşru işlerin bir parçasıyız?

Neden fakiriz?

Ya gelir dağılımındaki adaletsizlikler?

 

Bu sorular çoğaltılabilir…

Geçmişte ağalar ve beyler yaptıklarını meşru göstermek için köyde bir camii yaptırır ve camiye bir hoca tutarlardı. Hoca hep ağa ve beyin etrafında döner, ona göre vaaz verirdi. Şimdi bu işi iktidar yapıyor. “Benim diyanetim” sözü size neyi ifade ediyor. Anlaşılacağı üzere artık dini, siyasî menfaatlere alet etme sadece kurmaca hikâyelerde ya da filmlerde yaşanmıyor.

 

Dini temsil ettiğin iddiasıyla önde görün ama sistemin gelir dağılımındaki adaletsizliğine ses çıkarma, hatta her fırsatta bu adaletsizliği destekle. Sonra millete dön sadaka vererek fakir fukaraya sahip çıkın nasihatinde bulun. Mazlumların mağdurların haklarını savunmak için kürsüde tek kelam etme. Minberden inerken “Allah adaleti emrediyor” ayetini oku.  İslam’ın temsilcisi olma iddiasındakilerin sorumluluğu bu kadar bas