[Cuma Karaman] Sonbahar ve bize anlattıkları

Doğanın renk cümbüşünden bir hırkaya büründüğü sonbahar,verdiği mesajlarla insanların önünde tefekkür kapılarını ardına kadar açan anlam yüklü bir mevsimdir. 

Diğer mevsimler gibi bu mevsimin de his dünyamız üzerindeki derin tesirleri yadsınamaz. 

Hazan ve hüzün tablolarının önümüze serildiği bu mevsimin oluşturduğu ruhi dalgalanmalardır ki, dilimden gayr-i ihtiyarı şu ifadelerin dökülmesine sebep oldu:

 Yaprakların altın sarısına dönüştüğü ve tabiatın birçok renklere boyandığı bu mevsimin kendine özgü ışık hüzmelerinin duygu dünyamızdaki yansımaları, şüphesiz ki, bambaşka oluyor. Duygusal bir meydan okumaya ve yüzleşmeye muhatap olmak, inişli çıkışlı bu hisleri doyasıya yaşamak için doğanın bağrında yapacağımız bir yürüyüş esnasında etrafımızı şöyle biraz temaşa etmek kâfi olacaktır sanırım.

Hayat ağacımızdan yaprakların sararıp solduğunu, ömür kitabından sayfaların birbir yere düştüğünü bizlere hissettiren bu mevsim, daha çetin günlerin arifesinde olduğumuz gerçeğini de hatırlatır. Gözümüzün önünde değişip duran tabiattaki hazan tabloları kendi ömrümüzde de bir sonbaharın varlığına işaret eder ve tefekkür kapılarını ardına kadar aralar. Tıpkı tabiat gibi insan hayatınının da türlü mevsimleri olduğu hakikatini kulağımıza usulca fısıldar.

Mahdut insan ömrü nazarından bakıldığında hayat ağacımızın yapraklarının sararıp solmaya başladığı bir döneme karşılık gelen sonbahar, inanç, düşünce ve duygu dünyamızda yankılanan farklı çağrışımlarıyla birlikte hayatın iyiden iyiye şiirselleştiği bir mevsimdir. Hüzne meyyal hislerin baskın olduğu bu mevsim tüm insani hisler gibi eserlerinde hüznü de damıtan şairlere ve ediplere ilham kaynağı olma bakımından da özel bir yere sahipti