Damardan mürekkep

Orta Asya’nın değişik ülkelerine Türkiye’den giden eğitim gönüllüsü genç öğretmen ve idarecilerin ilk gittikleri senelerin hemen arkasından, bir arkadaşımız ve üç misafirimizle birlikte bu ülkelerden birini ziyaret ettik.

Bu ülkede bir okul açılmıştı. Benimle gelen arkadaşım da, genç öğretmen arkadaşlarımızla ilk defa geldiklerinde ülkenin Cumhurbaşkanını  ziyaret etmişlerdi.

Daha önceden randevu alındığı için, sabah erken saatlerde misafirlerimizle birlikte Cumhurbaşkanı’nı ziyaret etmek üzere ofisine gittik. Bizi geniş bir salona aldılar ve  masanın etrafına oturduk. Biraz sonra, sarışın, yeşil gözlü ve uzun boylu Cumhurbaşkanı kapıdan girdi. Bize dönerek, “Buraya kökenlerinizi aramaya mı geldiniz?“ dedi. Daha önce gelen öğretmen arkadaşlarımızdan birisinin Rusçası gayet iyiydi ve tercümeyi o yapıyordu. Biz bir şey demedik. Cumhurbaşkanı masanın başına geçip oturdu.

Daha önce de bu ülkeye gelip bu Cumhurbaşkanını ziyaret eden arkadaşımız, görüşmeyi başlatmak için Cumhurbaşkanına dönerek, eğitimin önemini vurgulama amaçlı “Bu açılan okulumuzda ve bundan sonra açılacak okullarda, öğrencilerin damarlarında kan yerine mürekkep dolaşacak“ dedi. Cumhurbaşkanı, bu ifadeye karşı herhangi bir tepki göstermedi.

Bunun üzerine ben, konuşan arkadaşımıza dönerek, “Ben bir Tıp doktoruyum. Öğrencilerin damarlarına mürekkep vermek son derece tehlikeli, eğer verirseniz bu öğrenciler ölürler. Bunu yapmayın’’ dedim. Konuşmayı başlatan arkadaşımız bu sefer, “Ben cümleyi değiştiriyorum, bu ülkede yapılacak mükemmel eğitim sayesinde silahlar patlamayacak, barış, adalet gelecek“ dedi.

Cumhurbaşkanı hiçbir reaksiyon vermeyince ben  yine arkadaşımıza dönerek, “Silahlara susturucu mu takacaksınız?’’ dedim. Arkadaşımız biraz da sinirlenerek, “Ben bundan sonra konuşmuyorum’’ dedi. Bu konuşulanlar da