Deri toplanılan unutulmaz bayramlar

Her kurban bayramı geldiğinde biz emsal arkadaşlar Hizmet yolunda eski kurban bayramlarını hatırlamadan edemeyiz. Yaklaşık 1978’li yıllardan bahsediyorum. Tabi ki bunun evvelide var. Fakat ben ve emsali arkadaşlarım olarak o yıllarda kurban bayramlarını nasıl geçirirdik diye düşündüğümde eski Hizmet yılları hatıralarımda canlanır.

O yıllar İzmir İHL ortaokul iki veya üçüncü sınıfta okuyoruz. Gündüzleri okula gidiyor akşamları da Hizmet Hareketi’nin ilk model yurdu sayılabilecek Karabağlar semtindeki Bozyaka Yurdu’nda kalıyoruz. Okulda aldığımız derslerin yanında yurtta da Fethullah Gülen Hocaefendi’nin rehberliğinde hoca ve mubassırların (belletmenlerin) verdiği eğitimle sadece kendimiz için değil, başkaları için yaşamanın yani daha sonraları ‘Yaşatma ideali’ olarak kavramlaşan muhtevanın heyecanıyla yaşıyorduk. Her bir arkadaşın tek düşüncesi vardı ’Ben dinime, vatan ve milletime nasıl hizmet edebilirim?’ O zaman ki Hizmet Hareketi henüz Türkiye hatta Ege Bölgesi ile sınırlı sayılırdı. Herhâlde şimdi olsa bu Hizmet kalemlerine -şimdilerde olduğu gibi- bir de ‘İnsanlığa hizmet’ düşüncesini eklerdik.

Bizler bu heyecanla her Kurban Bayramı’nı iple çekerdik. Çünkü Kurban Bayramı demek bizim için ‘Hizmet Günleri’ demekti. Zira her Kurban Bayramı’nda bilhassa birinci gününde ne kadar tanıdık abi, hoca, belletmen varsa hatta Fethullah Gülen Hocaefendi de dahil bizler için en önemli hizmet deri toplamaktı. Evet, genç arkadalar yanlış duymadınız, ’Deri toplamak’. O günün en önemli hizmetlerinden biri bu idi. O yıllar Hizmet Hareketi’nin birkaç yurt ve belki de elli-altmış kadar ev ile hizmet vermeye çalıştığı yıllardı. 

Hizmete gönül veren esnaf sayısı az ve yapılması gereken hizmetler günden güne gelişiyor, maddi olarak ona yetişme imkânı olmuyordu. Hizmet öncülerinin o günkü mali imkanları mevcut hizmet müesseselerini çevirmeye yeterli ve kâfi gelmiyordu. Çünkü, şimd