Derin Dertler Derin Müdahale İster

Her sorunun bir gerçek sebebi, saiki vardır; bir de yüzeysel görünen sebepleri. Dolaysıyla çözüm ve müdahale de bu iki temel farklılığa göre ya yüzeysel çözümleri olur veya gerçek çözümleri olur. 

Bir sorunun gerçek sebeplerine inerek halline çalışmak daha zordur ve ciddi emek, maharet ister. Hatta zaman ister. Bu nedenle bizler sorunlarımızı daha çok kolaylığından ötürü gerçek müdahaleden kaçınır yüzeysel tavır almayı yeğleriz. Fakat daha önemlisi sorunu iyi tanımak ve hangi türden müdahaleyi gerektirdiğini tespit etmek gerekir. Buna biz, basiretle hareket diyoruz. 

Doktorlar kalbinde rahatsızlık olan bazı hastalara ilaç kullanmalarını tavsiye eder yani ilaç yazar. Fakat kalp kapakçıkları iflas etmiş bir hastaya ise artık ilaç tedavisi anlamını kaybeder. Basiretli bir doktor bu iki ayrımı yapar ve hastanın ameliyat olmasına karar verir. Fakat ameliyat ilaç kullanmaya göre hem daha riskli hem de daha çok maharet gerektirir. İlaç kullanmanın etkisini kaybettiği yerde bıçak altına yatma riskini zorluğunu kabul etmezsek bu sefer hayatımız tehdit altına girer. Küçük zararı kabul etmemek daha büyük zararın oluşmasına sebep olur. 

Kangren olmuş parmak karşısında da aynı şekilde düşünürüz. Kangren olmuş parmağı zamanında müdahale eden doktorlar keserler. Fakat bir ayak kangren olmuşsa hayatı kurtarmak için parmakları kesmek de yeterli olmaz. O ayaktan olduğu gibi kurtulmak gerekir. Ayakkabımızın derisi yırtıldıysa artık ona boya vurmayı düşünmeyiz. Boya vurmaya göre daha masraflı da olsa yenisini almak zorunda kalırız. Kolonları çatlayan binanın temeline kadar inip yeniden yapılması gerektiğini herkes bilir. Kolonları tahrip olan binaya boya vurmak veya sıvasını düzeltmek boşuna bir gayrettir, abesle iştigaldir. 

Bediüzzaman da ahlaksızlığın ve namazsız