[Dr. Ergun Çapan] İnsanî yardım ve terör

İnsan hayatının korunması ve insanca yaşama hakkı, İslam dininde olmazsa olmaz muhafaza edilmesi gereken (zaruriyat) değerlerin ilk sırasında yer almaktadır. Suçların bireyselliği de insan hayatının korunması adına temel bir esas olarak alınmış; kin, nefret, intikam hissi, dünyevi menfaat elde etme, zulmederek birilerinin gözüne girme gibi negatif duyguların yönlendirmesiyle masum insanların hayatının karartılmasına götüren yollar kapatılmıştır. Bunun yanında mazlum, mağdur ve muhtaç olan kimsenin kimliğine bakılmaksızın ona el uzatılması da insan hayatının korunması ve insanlık onuruna yakışır bir hayat sürdürülmesi istikametinde Allah’a ve ahirete inanmanın bir tezahürü olarak kabul edilmiştir.  Ne var ki yönetim gücünü elinde bulunduran bazıları irtikâp ettikleri suçları örtmek, mevki elde etmek, mevcut konumlarını korumak veya terfi etmek gibi saiklerle masum insanlara yapılan insanî yardımı terör kapsamında görüp göstermeye çalışmaktadırlar. Üstelik bunu da dini değerleri kullanarak yapmaktadırlar. Dinin ve insanlığın yapılmasını emrettiği, fazilet kabul ettiği bir davranışı; muhtaçlara uzatılan ekmek, süt, yağ gibi temel gıda maddelerini teröre delil olarak ele geçirmiş ve çok büyük bir başarı elde etmiş gibi medya vasıtasıyla bütün dünyaya göstermektedirler. 

Dünden bugüne dini değerleri suiistimal ederek, yaptığı zulümlere dinden kılıf bulmaya çalışarak meşru göstermeye çalışanlar olmuştur. Bilebildiğimiz kadarıyla günümüzde olduğu ölçüde bütün devlet gücünü kullanarak bir yandan din, diyanet deyip, İslami değerlere bağlıymış görüntüsü veren diğer taraftan da kendisine muhalif gördüğü insanları hiç bir somut delil olmadan “terörist” ilan eden ve suçların ferdiliği esasını (Maide, 6:164; İsra, 17:15; Fâtır, 35:18) yok sayıp masum insanları zindanlara tıkayan, yardıma muhtaç insanlara el uzatanlara çok büyük bir cürüm işlemiş gibi muamele eden, onlara çeşitli işke