Eminsu'cu Albay

         Emekli Albay Cemaleddin Gürlek Amcayı, Hacı Kemal Erimez Ağabey vasıtasıyla tanıdım. Nefi Akyazılı’nın soyadından dolayı “Akyazılı  Vakfı” kurulmuştu. Ama darbeciler, Adapazarı civarında çıkan Akyazılı isyanları ile  bu ismi karıştırdıkları için bu isme takmışlardı. Halbuki büyük bağışlarda bulunan Nefi Bey’in soyadından ibaretti.

         Öğrencilere verilecek burslar için “Akyaka Vakfı” kurulmuştu. Başına da Albay Cemaleddin Gürlek getirilmişti. Bir dönem açılan evleri ve içinde bulunan öğrencileri tek tek tanıdığım için, Cemaleddin Amca bana “Dokuz köyün muhtarı” derdi. Öğrencilerin ihtiyaçlarına dair doğru  bilgileri benden almak isterdi.

         İkimiz de hemşehri olduğumuzdan ayrıca bir başka yakınlık hissederdi zannediyorum.

         EMİNSU,  “Emekli İnkılap Subayları” demekti. Cemaleddin Bey, tertemiz bir Anadolu insanıydı. İnançlı, vatansever, bilgili ve disiplinli bu zâtı niçin emekli etmişlerdi? Onun emekli olmuş kendisi gibi silah arkadaşları da hep öyle güzel insanlardı. Zamanla ülkemizde dönen dolapların arka planlarını anlamaya başlayınca da EMİNSU  tezgahını arkasındaki dönenleri de anlamış oldum.

         Bu hususta Üstad Bediüzzaman Hazretlerinin “Şualar”  isimli kitabının ve bilhassa On Üçüncü Lem’anın On İkinci  İşareti gözlerimi açmıştı…

         Gazeteciler Ve Yazarlar Vakfına gelip giden Avni Özgürel Bey’in bir sözü de aydınlatıcı oldu: “Benim babam binbaşı idi. 1948’de bir başarısından dolayı askeriyeden kendisine ödül olarak Elmalı Tefsiri takım halinde verilmişti. O tarihte bile ordumuzda böyle şeyler olabiliyordu. Ama 1960 İhtilalinden sonra ordu içinde “büyük temizlikle