Erdoğan 'büyük oyunun' neresinde?

2002 yılında Türkiye’de iktidara gelen AKP’nin, yakın bölge ülkeleriyle ikili ilişkilerde “sıfır sorun” hedefi ilk etapta olumlu sonuçlar vermiş, dostane adımlar atılmıştı. Aynı şekilde AB’ye üyelik kriterlerinde mesafe alınmış, Türkiye’de çok alanda gelişme ivmesi yakalanmıştı. Rusya ile tarihi sinir uçlarına dokunulmadan, ticaret üzerinden yapılan çalışmalar kültürden turizme pozitif yeni kapılar açmıştı. Fakat ilerleyen yıllarda, Recep Tayyip Erdoğan ve yakın çevresinin yolsuzluk, rüşvet, kaçakçılık ve küresel mafya işlerine girmesi bütün bu olumlu gelişmeleri boşa çıkardı. Yakın bölge ülkeleriyle ilişkiler “sırf sorunlu” şekle dönüştü. AB kriterlerinde temel insan hakları, adaletsizlikler ve kanunsuz uygulamalarda başa dönüldü. Hatta cumhuriyet tarihinde hiç yaşanmamış ihlaller yapıldı/yapılıyor. Ülke ekonomisi ve sağlık, eğitim, bürokrasi hiç olmadığı kadar yara aldı.

Rusya ile ilişkilerde benzer durumlar yaşanıyor. 2013 büyük yolsuzluk olayları ve 15 Temmuz sonrası Batı’nın marjinal derin yapılarının kanatları altına sığınan Erdoğan’ın, Rusya’nın sinir uçlarına dokunmaya başladığını görüyoruz. Son 5-6 yıl Erdoğan-Putin yüz yüze görüşmesinin Kremlin tarafından onaylanmamasını bir tepki olarak örnek verebiliriz. Elbetteki iki lider arasında randevusuz telefonlaşmalar ya da uluslararası zirvelerde bir araya gelmeler oldu. Ancak bunlar, mevcut pozisyonları kurtarmak ve artık kaçınılmaz aşamaya gelmiş sorunları konuşmak için günü kurtarma buluşmalarından ibaret. Erdoğan, Putin’i seçimlerden önce davet etti. Hem deprem bölgesini birlikte ziyaret etmek hem de Akkuyu ile ilgili bir tören yapmak istedi. Putin kabul etmedi. Erdoğan seçimi kazandıktan sonra belki de muzaffer olmasından hareketle Putin’le görüşmesine dair tarih verdi. ‘Ağustos’ta tahıl koridorunu görüşeceğiz’ diye de ilave etti. Fakat bu zirve gerçekleşmedi.