Erdoğan'ın sözünün sırrı ne?

Cumhurbaşkanı Erdoğan ‘1 Mart tezkeresini' neden gündeme getirdi?

 Oysa hiç yeri ve zamanı değildi. Bir sebebi olmalı. Bir özeleştiri olabilir mi? ‘Irak politikasındaki yanlışı Suriye'de tekrarlamayacağız' da dedi çünkü. Türkiye'nin Irak'ta kaybettiği doğru. Ne Bağdat'ı kazanabildi ne de Erbil'i. Suriye'de iyi yolda olduğu söylenemez.

Şam politikası çöktü. Ve tablo Irak'tan daha ağır. Mülteci meselesi başlı başına kriz.  Yüz binlerce Halepli yollarda, Hatay'a doğru yürüyor. Savaşın başında AKP iktidarı Suriyeli mülteciler için ‘100 bin' çıtası koymuştu. Şu andaki rakam 2 milyonun üzerinde. Esed rejimi ‘haftalar içinde' tarihe karışacaktı. Hükümet hesabını buna göre yaptı. Haftalar, aylar, yıllar geçti, bırakın Esed'in gitmesini, koltuğunu daha da sağlamlaştırdı.

Cumhurbaşkanı'nın 1 Mart hatırlatması bir ‘politik muhasebe' olamaz. Erdoğan, ateşli tezkere savunucusuydu. Buna karşılık başbakan koltuğunda oturan Abdullah Gül isteksizdi. Bakanları ikna etmekte zorlandı. Birçok bakan kerhen imza attı. Ama oy vermedi. Partinin içinde yoğun kulis yapan ‘hayırcı' bir grup vardı. Erdoğan'ın ‘Gizli kulis attılar' dediği ekip.

‘Ben evimin balkonundan komşuma ateş ettirmem' cümlesini hatırlıyorum. Ahmet Davutoğlu'nun ‘danışman' sıfatıyla en aktif tezkere aleyhtarlığı yaptığını, reddi için savaş verdiğini Ankara'da bilmeyen yok. AKP'nin fireleriyle tezkere geçmedi. CHP'nin beyaz kurdeleli kampanyasını da unutmamak lazım.

O günü Türk siyaseti için ‘dönüm noktası' kabul etmek lazım. AKP, ABD'ye ‘hayır' demiş olmanın politik meyvelerini topladı. Arap İslam sokağında AKP ve Erdoğan rüzgârı esmesinin amili tezkerenin reddidir. Fatura AKP'ye değil, sistemin diğer aktörlerine kesildi. En başta da askere.

Ordu tezkereye açık destek vermedi. Bir gün önceki MGK bildiriye almaktan sakındı. Bazı komutanlar el altından kulis yaptı. ABD'nin, askerin de