Esirler ülkesi

⏱ Okuma Süresi 2 dk•Yayınlanma Cuma, Eylül 1 2017

''Herkesin esir olduğu bir devirde, zincirini birazcık gevşeten kaçacak ama şu anda mümkün değil. Ahmet Taşgetiren gibi puslu havayı iyi soluyabilen hisleri güçlü yandaşlar ufaktan tornistan etmeye başladılar lakin, nereye öyle. Sıkıysa bir iki adım uzaklaşsın bakalım. Yok efendim, az da olsa haksızlık filan yapılıyormuş da, yanlış tutuklamalar filan varmış da, bik bik bik…''

“Dedim ki; şair aşka boyun eğer, zulme değil!”

(Cahit Zarifoğlu)

Nasıl bir devlet oldu Türkiye böyle!

Manzaraya bakın hele, herkes herkesin esiri, tüm ülke de Tayyip beyin esiri.

Bir insan koskoca devleti esir aldı ve her gün, her dakika derine çekiyor, her dakika bir dikişini patlatıyor memleketin.

İnsan fani elbette.

Yarın bir gün çekip gittiklerinde kim bu yamaları dikmeye çalışacaksa Allah yardımcısı olsun.

Hukuk çoktan rahmetli oldu.

Eğitim sizlere ömür…

Spor bitti, ahlak bitti, saygı bitti, sevgi zaten bitmişti yerini nefret doldurdu. Akıl, iz’an, vicdan, mantık gibi kavramların yerinde yeller esiyor.

Ekonomi ölmüş ama ağlayanı yok. Az kaldı ateş halkımızı ufaktan yakmaya başlayınca seyreyleyin vaveylaları.

Devlet ciddiyeti diye bir şey kalmadı.

Koskoca savcılar birer sosyal medya trolüne dönmüş.

Ülkenin en ciddi mahkemesinin ve anayasayı korumakla görevli kişisi otorite karşısında iki büklüm.

Siz hala bu ülkenin adaletinden bir şey bekliyorsanız artık sizlere ağzımızla gülmeyeceğimizden emin olabilirsiniz.

Hala utanmadan “Bu ülkede yargı bağımsız, hukuk var” diyen bakan filan çıkmıyor mu, artık acımak bile yetmiyor bunlara.

Memleket muhaberat devletine döndü.

Eğitim veliahtın hortumcu derneğine peşkeş çekilmiş. Türgev’de yönetici olmayana milli eğitimde vazife verilmediğini herkes biliyor.

Bütün okullar imam hatip, imam hatipler Tayyip beyin sebze bahçesi.

Muhtarlar desen….

Devlet kaldı mı bilmem!