[Ethem Çelebi] İslam’dan nefret ettirme projesi olarak Erdoğan!

Bediüzzaman Said Nursi, 1890’larda Van’da Vali Tahir Paşa’nın konağında kalırken, o dönemin İngiliz Sömürgeler Bakanı'nın parlamentoda yaptığı bir konuşmayı okur gazetelerde.

Bakanın elinde Kur’ân-ı Kerîm’i göstererek, “Bu Kur’ân İslâmların elinde bulundukça, biz onlara hâkim olamayız. Ne yapıp yapmalıyız, bu Kur’ân’ı onların elinden kaldırmalıyız; yahut Müslümanları Kur’ân’dan soğutmalıyız” diye hitabede bulunduğunu anlatır haber.

Bediüzzaman, bakanın sözlerini gazetede okuyunca, fevkalade müteessir olur ve “Kur’ân’ın sönmez ve söndürülmez manevî bir güneş hükmünde olduğunu, ben dünyaya ispat edeceğim ve göstereceğim!” diyerek hayatını imana ve Kuran’a hizmete adar.

Evet, Bediüzzaman’ın ve müellifi olduğu Risale-i Nur’un temel gayesi, İslam’a, imana ve Kuran’a yapılacak tüm ilmi ve felsefi saldırılara mukabele etmektir, iman hakikatlerini neşretmektir. “Medenilere galebe ikna ile olur” kaidesi, temel felsefesidir.

İslam’a son 200 yıldır  yapılan saldırılar, sömürgeler bakanının sözlerinde de olduğu gibi ya Kuran’ı Müslümanların elinden almak ya da onları Kuran’dan soğutmak maksadı ve stratejisi ile yapıldı. Müslümanlar Kuran’dan soğutulurken, insanlık da İslam’dan ve müslümanlardan soğuyacak ve hatta nefret edecekti.

Provokasyonlar, şiddete zorlamalar ve terörize etme çabaları hep bu  gayeye matuf olarak olarak yapıldı. Menfur maksadın farkında olan Bediüzzaman ise hayatı boyunca asla provokasyonlara kapılmadı, şiddete meyletmedi, “Biz muhabbet fedaileriyiz, husumete vaktimiz yoktur” dedi.

Muhterem Fethullah Gülen Hocaefendi de aynı akl-ı selim ve kalb-i selim duruşu devam ettirdi, “Aç herkese, açabildiğin kadar sineni, ummanlar gibi olsun! İnançla geril ve insana saygı duy. Kalmasın alâka duymadığın ve el uzatmadığın bir mahzun gönül..!” sözlerinde hayat bulan insan sevgisin