[Ethem Çelebi] Sözüm Abdülhamid Han’ı eleştiren Nurculara

Siyasal İslamcıların Üstad Bediüzzaman Hazretleri’ne fırsat buldukça dile getirdikleri ve yer yer de hakaret ve iftiraya vardırdıkları kadim bir eleştirisi var. Bediüzzaman’ın hayatını, duruşunu ve maruz kaldığı iftiralara vakıf olanlar, siyasal İslamcıların bahsettiğim bu eleştirisini hemen anlamıştır. Yazımın başlığından da kolayca anlayacağınız üzere, bilhassa milli görüş ekolünden gelenlerin söz konusu eleştirisi, Üstad Bediüzzaman’ın Sultan İkinci Abdülhamid Han’a olan muhalefeti nedeniyledir.

Ben bugünkü yazımda, AKP’li gazete ve televizyonlarda da ara ara rastladığımız iftiraları üzerinden siyasal İslamcılara cevap verecek değilim. Bediüzzaman Hazretleri’nin duruşu, hayatı, müspet hareket felsefesine dayanan mücadelesi ve de Türkiye’nin istibdat rejimi altında şu an içinde bulunduğu hazin durum, gereken cevabı veriyor. İlaveten bir cevaba hacet yok. Ki yer yer, Üstad’ı savunma adı altında siyasal İslamcılarla kavgaya tutuşup, Abdülhamid Han’la ilgili yakışıksız ifadeler kullanan “Nurcular” da varken, tartışmanın kapağını açmaya hiç gerek yok.

Ben bu yazımda, Abdülhamid Han’ı savunma adı altında Üstad’a saldıran siyasal İslamcılara değil, Üstad’ın Abdülhamid Han’a muhalif olmasının haklılığını ortaya koymaya çalışan “Nurculara” seslenmek istiyorum. Bediüzzaman Hazretleri’nin Abdülhamid Han’a muhalefet etmesinin asli sebebi neydi? Osmanlı çok hızlı bir şekilde çöküşe doğru ilerlemekte, büyük toprak ve insan kayıpları yaşamakta ve devletin idaresi İstanbul’da Abdulhamid Han ve çevresindeki birkaç paşa tarafından yürütülmekteydi.

Şura ve istişare ile karar alma kaidesi işletilemiyordu. Halkın karar alma süreçlerine ve yönetime katılması mümkün olmuyordu. Dolayısıyla ortak akıl işletilemiyor, karar alma süreçlerine ve yönetime katılamayan halklar da bir bir Osmanlı’dan kopuyordu.

Bediüzzama