Ey zalim sonun yakındır!

Günümüz çağdaş mütefekkirleri ve basireti açık olanlar süreci iyi okuyup söylenmesi gerekenleri söyleyerek vazifelerini çoktan yaptılar. Bundan sonra hükmü kader verecek, Murad-ı İlahi ne ise, o gerçekleşecek. 

Sadece bugünün âlimleri değil, geçmişin uluları da sanki bugünü görmüşçesine yazıp söylemişler. Ne ki, dinleyen, ders ve ibret alanlarla ilgilidir tarihin hükmü. Bize düşen söylenenleri bir nevi tekrarlamak ve tekrar tekrar hatırlatmaktan başka bir şey değil. 

Bugün de öyle yapacağız. 

Önce iyi olan haberi vereyim. Zulmün sonu hakikaten yakın. Zulmün ömrünün boyu epeyce kısaldı. Nereden mi biliyorum? Elbette tarihi tekrariyetten ve geçmişte yaşanan benzer hadiselerden. Adetullah’tandır; zalimin zulmü zirve yaptığı andan itibaren inişe geçer ve sonu yaklaşır. 

Ancak zalimin sonunu getirecek diye zulmün dozunun artmasını talep etmekten de sakınmak lazım. 

Şöyle dua buyuruyor Âlemlerin Efendisi; “Allah’ım, merhametsizleri bize musallat etme.” (Tirmizi, Daâvât, 79)

Hazırlıklı olmak da gerekiyor. 

Zira son 4 senedir, her sabah uyandığımızda “Artık bu kadarını da yapamazlar” dediğimiz ne varsa yaptıklarına şahit olduk. Zulüm iktidarlarını devam ettirmek için ne ahlaki değerler kaldı çiğnenmedik, ne erdemli bir şey. Vicdan merhamet filan, hepsini unuttular, bırakınız Allah korkusu olan bir mümini, sıradan bir dünyevi insanın bile yapmayacağı her türlü mel’aneti yaptılar, yapıyorlar, yapacaklar belki de… 

İflah olmaz cemaat düşmanı insanlar bile, “yok artık” demeye