'Gadre uğramış bir Alim, İmam Nevevi'

İmâm Nevevî ya da tam adıyla Yahyâ b. Şeref en-Nevevî...

Ortalama bir Müslümanın günlük hayatında ihtiyaç duyacağı birçok âyet ve hadisi içeren Riyâzü’s-sâlihîn isimli konulu başucu eserin müellifi. 

Zehebî (ö. 748/1348) gibi kudretli bir hadis münekkidinin “hadis âlimlerinin efendisi” olarak nitelediği, önemli bir hadis hâfızı, İmam Nevevî. Sahih hadisleri, zayıf ve uydurma rivayetlerden kolayca ayırabilen, râvilerin durumlarını, hadislerde geçen ğarîb kelimeleri çok iyi bilen bir otorite.

Hadislerden fıkhî hükümler istinbat etmede son derece yetenekli bir müçtehit aynı zamanda. Şâfiî fıkhında devrinin en büyük imamı,  Ehl-i Sünnet’in kalesi ve “gerçek” ulemanın o günkü temsilcisi…  

Zamanının devlet başkanı ise el-Melikü’z-Zâhir Rüknüddîn el-Bundukdârî idi. Nâm-ı diğer ile Baybars. Fakirlikten, yokluktan gelmiş ve basamakları bir bir tırmanarak saraylara sultan olmuş, zulüm ve kargaşa kokan Mısır-Suriye topraklarında on yedi yıl kadar saltanat sürmüş I. Baybars... 

Kıpçak asıllı bu Türk sultanı, aslında haçlılara karşı kayda değer başarılar da kazanmıştı. Yönettiği ülke, devletler muvazenesinde hatırı sayılır bir noktaya gelmişti. Ancak onun zamanla, bir çeşit güç zehirlenmesine kapıldığı ve sonuçta bazı gaddarca uygulamalara giriştiği anlaşılıyor. 

O, bir defasında, Moğolların saldırılarını gerekçe göstererek Suriye’nin bereketli topraklarını, bağlarını, bahçelerini kendi saray hazinesine katmak istemiş, bunun için de o bölgede bulunan âlimlerin fetvasını talep etmişti. Öcüye bak siyaseti! Marjinal fikirlerini halk nezdinde güçlü kılmak için sanal bir gerçeklik oluşturmak ve bunu yaparken de bir kısım yağdanlıkları kullanmak, onları kapı kuluna çevirmek, hatta bu uğurd